Η 19η Μαΐου δεν είναι μια απλή ημέρα στη συλλογική μας μνήμη. Είναι μια πληγή ανοιχτή, ένα βουβό μοιρολόι για τις 353.000 ψυχές του Πόντου που χάθηκαν άδικα, εξοντώθηκαν βίαια, ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες.
Είναι όμως και κάτι παραπάνω: είναι το χρέος που έχουμε απέναντι στην Ιστορία μας, την Αλήθεια και τη Δικαιοσύνη.
Ο Ποντιακός Ελληνισμός δεν ήταν μόνο θύμα. Ήταν ένας ακλόνητος φορέ-ας μνήμης, πολιτισμού και πνευματικής δύναμης. Παρά την απόσταση από τον ε-θνικό κορμό, κράτησε ζωντανή τη γλώσσα, την πίστη και την ταυτότητά του μέσα στους αιώνες. Η απόπειρα εξόντωσής του δεν ήταν μόνο εγκληματική — ήταν μια προσπάθεια να σβήσει ένας ολόκληρος κόσμος, μια ιστορία βαθιά ριζωμένη στη γη του Πόντου.
Σήμερα, τους τιμούμε. Και μαζί τους τιμούμε κάθε Πόντιο που κουβάλησε την Ιστορία και τις ρίζες του στην αγκαλιά της Μητέρας Πατρίδας και την έπλασε ξανά από την αρχή.
Δεν ξεχνάμε. Δεν σιωπούμε. Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων. Γιατί η αλήθεια δεν σβήνει. Και η μνήμη δεν διαπραγματεύεται.
