Αν ήξερες πόσο σ` αγάπησα
τότε που τα κύματα
ξοδεύονταν απερίσκεπτα στη θάλασσα και
στις παραλίες
και ερχόταν και φεύγαν όνειρα σαν
πετροχελίδονα
δίχως να δώσουν λόγο πουθενά!
Κι` έπειτα έρχονταν τα δώρα για τους άστεγους
και θυμόμουν που στις βουνοκορφές
ήταν καιρό κάτι βοσκοί
που δεν ξέραν τη θάλασσα, τα πλοία και
την αλμύρα
κι` όταν άκουγαν τραγούδια για τα πελάγη
και τους ωκεανούς
ρώταγαν για τις διαφορές τους και για τα
μυστήρια των βυθών
τους καπεταναίους!
Όμως τα όνειρα;
χάνονταν στις γειτονιές
κι ούτε που ρώταγαν
για
τους ΔΙΑΡΚΕΙΣ μετανάστες της
Πραγματικότητας…
Γιάννης Ναζλίδης
28 Ιουνίου 2025
