Παρότι μου είχες ζητήσει να εκφωνήσω τον επικήδειό σου, προτίμησα από συστολή να τον δημοσιεύσω στην σελίδα της εφημερίδας.
Δύσκολη μέρα για εμάς που σε προπέμπουμε στην τελευταία σου κατοικία. Εσένα, μια πανάξια καθηγήτρια που εμείς σε νοιώθαμε συμμαθήτρια – άξια μητέρα, σύζυγος, σύντροφος, φίλη, σύμβουλος.
Έφυγες ξαφνικά. Χαίνουσα πληγή η απώλειά σου για ένα τόσο αξιόλογο και περήφανο άτομο, όπως εσύ. Άνθρωπος της προσφοράς, της φροντίδας της έγνοιας. Οι συζητήσεις μαζί σου πάντα ευχάριστες και ωφέλιμες, διότι ως κοινωνικό ον είχες άποψη κρυστάλλινη σε όλα τα κοινωνικά θέματα. Τι να πρωτοθυμηθούμε, αντάμα από τις σχολικές και κοινωνικές μας δόξες. Τα μαθήματα, τα σοφά σου λόγια ή τις μετρημένες κουβέντες σου που μας γέμισαν σιγουριά κι ελπίδα; Δεν θα ξεχάσουμε γιατί το φως και η καλοσύνη που σκόρπισες με το πέρασμά σου από τον προσωρινό τούτο κόσμο δε θα σβήσει ποτέ. Θα σε θυμόμαστε πάντα.
Στους οικείους σου ευχόμαστε γαλήνη και εξ άνωθεν παρηγοριά, καθώς και περηφάνια για τη ζωντάνια και στάση ζωής σου.
Να είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει.
Με αγάπη
Μαθητές – μαθήτριες, απόφοιτοι 1972
Μαριάνθη Τζελεπάκη – Ντίνα
