Τα τελευταία χρόνια στη χώρα έχουν ακουστεί δύο λέξεις περισσότερο από οποιεσδήποτε άλλες του ελληνικού λεξιλογίου. «Κρίση» και «Ανάπτυξη», αν και αντιφατικές λέξεις χρησιμοποιούνται διαρκώς σε βαθμό μάλιστα που έχασαν το πραγματικό τους νόημα. Φράσεις όπως «μόνο μέσω της ανάπτυξης θα ξεπεράσουμε την κρίση» και άλλες παρόμοιες ακούγονται κατά κόρον και ειδικά από κάποιους στην προεκλογική περίοδο που διανύουμε, που τείνουν να καταντήσουν ανέκδοτο.
Μιλάνε για ανάπτυξη, γενικά και αφηρημένα, ανάπτυξη του πρωτογενή τομέα, ανάπτυξη του τουριστικού τομέα κ.α. χωρίς όμως μέχρι σήμερα να έχουν παρουσιάσει ένα πειστικό, ρεαλιστικό και κυρίως κοστολογημένο πρόγραμμα, για να καταλάβουνε και οι δημότες του ενιαίου Δήμου, πως εννοούν την περιβόητη ανάπτυξη.
Δηλαδή με το που θα αλλάξει η Δημοτική Αρχή θα ξεκινήσει η ανάπτυξη; Με το που θα εκλεγεί άλλος Δήμαρχος ο τόπος θα αλλάξει ξαφνικά προς το καλύτερο;
Θα δημιουργηθούν ως δια μαγείας υποδομές, θα γίνουν μεγάλες επενδύσεις, οι τουρίστες θα κατακλύσουν την πόλη, θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, κ.α. Με λίγα λόγια δηλαδή από πρωτεύουσα της ανεργίας και της αποβιομηχάνισης θα γίνουμε μέσα σε 5 χρόνια Μόντε Κάρλο.
Μπορεί όλα αυτά κάποιοι «πρίγκιπες» της πολιτικής να τα θεωρούν εφικτά, γιατί έχουν περπατήσει μόνο μέσα στην αυλή του παλατιού τους, με τους φαντασμένους αυλοκόλακες να τους περιτριγυρίζουν, όμως δυστυχώς η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.
Η διοίκηση ενός Δήμου θέλει εμπειρία, τεχνογνωσία, ρεαλισμό, πρόγραμμα και σχέδιο. Ήδη μέσα σε χαλεπούς καιρούς για την αυτοδιοίκηση, στη Νάουσα έχουν γίνει έργα σημαντικά, αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Με την ίδια μεθοδολογία θα γίνουν περισσότερα.
Συνεχίζουμε ανανεωμένοι, με περισσότερη όρεξη και μεράκι για δουλειά. Για να πάρει η έννοια της λέξης ανάπτυξη πραγματικό νόημα.
Θανάσης Ι. Μυλωνάς
Υποψήφιος Δημ. Σύμβουλος με τη «Δημοτική Ανανέωση»
