Η επιστροφή Κυριαζίδη στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ(είχε αποπεμφθεί εξαιτίας της χυδαιότητας απέναντι στη Ζωή Κωνσταντοπούλου εντός της Βουλής) με κάνει να αισθάνομαι ότι ξαναβλέπω ως déjà vu αυτό που είχε προηγηθεί πριν 1 χρόνο περίπου από τον Αυγενάκη, όταν «πλάκωσε» έναν υπάλληλο του αεροδρομίου, διαγράφηκε και μετά από λίγους μήνες επανήλθε. Δηλαδή η σύγχρονη πολιτική ηθική επιτρέπει μετά από «κόκκινη κάρτα» και την πάροδο μερικών μηνών, να μπορούν να φορέσουν ξανά την φανέλα, σαν να μην έγινε τίποτα, δηλαδή «παρκάρω τον βουλευτή στον πάγκο μέχρι να ξεθυμάνει ο θόρυβος και την κατάλληλη στιγμή τον ξαναβάζω στο γήπεδο».
Η τακτική που ακολουθεί το Μαξίμου, δείχνει ότι το πολιτικό «ήθος» αποτελεί ελαστική έννοια, προσαρμοσμένη σε στιγμές ανάγκης και τακτικής. Η πραγματική πολιτική ηθική προϋποθέτει σεβασμό σε αρχές που δεν αλλάζουν ανάλογα με τις δημοσκοπήσεις ή τις προσωρινές πολιτικές ανακατατάξεις. Η επιστροφή του Δημήτρη Κυριαζίδη και του Λευτέρη Αυγενάκη στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ δεν αποτελεί απλώς μια απλή πολιτική κίνηση, αλλά ένα ηχηρό καμπανάκι για το επίπεδο ηθικής στο δημόσιο βίο της χώρας. Η πολιτική ηθική δεν είναι απλά μια αφηρημένη έννοια ή ευχή, αλλά η βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους εκπροσώπους τους.
Δυστυχώς τέτοιες ενέργειες στέλνουν ένα μήνυμα πλήρους απαξίωσης προς τον πολίτη που παρακολουθεί αποσβολωμένος μια ακόμη πολιτική μεταμόρφωση χωρίς ίχνος σεβασμού και ευθύνης. Και όσο αυτή η πρακτική γίνεται κανόνας, τόσο βαθύτερη γίνεται η κρίση εμπιστοσύνης και η απομάκρυνση της κοινωνίας από την πολιτική ζωή.
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
Δυστυχώς τέτοιες ενέργειες στέλνουν ένα μήνυμα πλήρους απαξίωσης προς τον πολίτη που παρακολουθεί αποσβολωμένος μια ακόμη πολιτική μεταμόρφωση χωρίς ίχνος σεβασμού και ευθύνης. Και όσο αυτή η πρακτική γίνεται κανόνας, τόσο βαθύτερη γίνεται η κρίση εμπιστοσύνης και η απομάκρυνση της κοινωνίας από την πολιτική ζωή.
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
