Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
Συμπληρώνονται σήμερα 85 χρόνια ἀπό τήν ἡμέρα κατά τήν ὁποία ὅλοι οἱ Ἕλληνες μέ μία φωνή καί μέ μία ψυχή, ὅπως πάντοτε στίς δύσκολες ὧρες τῆς ἱστορίας τοῦ Γένους μας, ἀποφάσισαν νά ποῦν ὄχι στόν ἀπρόκλητο εἰσβολέα, νά ποῦν ὄχι στήν ἄδικη ἐπίθεση κατά τῶν συνόρων τῆς πατρίδος μας καί νά ἀγωνισθοῦν γιά νά ὑπερασπίσουν τήν ἀκεραιότητα τοῦ ἐδάφους της πού μέ πολλούς κόπους καί μέ ποταμούς αἱμάτων εἶχαν ἐλευθερώσει οἱ πατέρες τους.
Μέ ἕνα «Ὄχι», μέ μιά τόσο μικρή λέξη, ἐξέφρασαν ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς τους καί ὅλο τό θάρρος καί τή γενναιότητα τῆς καρδιᾶς τους. Ἐξέφρασαν ὅμως καί τή βαθειά πίστη τους στήν Ὑπέρμαχο Στρατηγό τοῦ Γένους μας, τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἡ ὁποία πάντοτε ὑπῆρξε προστάτης καί ἀρωγός στούς ἀγῶνες τους γιά τήν πατρίδα καί τήν ἐλευθερία της. Καί τά ἐξέφρασαν μέ τέτοια ἀποφασιστικότητα, ὥστε κατέπληξαν ὁλόκληρο τόν κόσμο, πού διερωτᾶτο πῶς εἶναι δυνατόν ἕνα μικρό Ἔθνος, μία μικρή χώρα, ὅπως εἶναι ἡ Ἑλλάδα καί οἱ Ἕλληνες, νά ὀρθώσει τό ἀνάστημά της ἔναντι τῶν δυνάμεων τοῦ Ἄξονος καί τόν πανίσχυρο στρατό τους, καί νά ἀποφασίσει νά πολεμήσει γιά νά μήν τούς ἐπιτρέψει νά εἰσέλθουν στό ἔδαφός της, ὅταν ἔθνη μεγάλα καί ἰσχυρά εἶχαν παραδοθεῖ ἤδη ἀμαχητί. Εἶχαν ξεχάσει ὅμως ὅλοι αὐτοί, ἤ μᾶλλον δέν γνώριζαν τούς λόγους τοῦ ποιητῆ Κωστῆ Παλαμᾶ, πού ἔγραφε τό 1915: «Ἡ μεγαλοσύνη στά ἔθνη δέ μετριέται μέ τό στρέμμα, μέ τῆς καρδιᾶς τό πύρωμα μετριέται καί μέ τό αἷμα».
Μέ πυρωμένες καρδιές ἀνέβηκαν οἱ πατέρες μας στά βουνά τῆς Ἠπείρου καί τῆς Ἀλβανίας καί αὐτές τούς ζέσταιναν τό σῶμα πού πάγωνε μέσα στά χιόνια. Καί τίς καρδιές τους δέν τίς πύρωνε μόνο ἡ ἀγάπη γιά τήν πατρίδα καί γιά τήν ἐλευθερία της, γιά τήν ὁποία ἀγωνιζόταν, ἀλλά καί ἡ βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, πού τούς ἔσκεπε καί τούς προστάτευε ἀπό τίς ὀβίδες τῶν ἐχθρῶν. Ἦταν ἡ πίστη τους στή δύναμη τῆς Παναγίας πού τούς ἔκανε νά εἶναι βέβαιοι ὅτι καί αὐτή τή φορά θά εἶναι μέ τό μέρος τους, σκέπη τους ἰσχυρή στόν δίκαιο ἀγώνα τους. Ἦταν ἡ πίστη τους στήν Παναγία πού τούς ἔκανε νά τήν βλέπουν ὁλοζώντανη μπροστά τους στίς κορυφογραμμές τῆς Πίνδου. Ἦταν τό χέρι της πού τούς προστάτευε γιά νά μήν τραυματισθοῦν. Ἦταν τό μαφόριό της πού τούς κάλυπτε, ὅταν τά ἀεροπλάνα τῶν ἐχθρῶν τούς βoμβάρδιζαν. Ἦταν ἡ ἐπέμβασή της πού τούς ἔκανε, λίγους αὐτούς καί ἀδύναμους ἀπέναντι στούς πολυπληθεῖς καί ἰσχυρούς ἐχθρούς τους, νά ἀντέχουν καί νά ἀμύνονται τοῦ πατρίου ἐδάφους.
Ἦταν ἕνα θαῦμα τῆς Παναγίας αὐτό πού ἔζησε ὁ Ἑλληνισμός πρίν ἀπό 85 χρόνια. Ἕνα θαῦμα τῆς Ὑπεραγία Θεοτόκου πού τό εἶδε ὅλος ὁ κόσμος καί ἐξεπλάγη καί θαύμασε. Καί αὐτό τό θαῦμα τιμοῦμε καί ἐμεῖς σήμερα, ἐκφράζοντας τήν εὐγνωμοσύνη καί τήν τιμή μας πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἡ ὁποία γιά ἀκόμη φορά ἀποδείχθηκε «σκέπη πλατυτέρα νεφέλης» γιά τό εὐσεβές μας Ἔθνος καί τούς πατέρες μας, καί μᾶς ἔσωσε.
Τιμοῦμε τήν Παναγία Μητέρα μας καί ὑποκλινόμεθα στήν πίστη καί στήν αὐτοθυσία τῶν ἡρώων τοῦ 1940, αὐτῶν πού ἀγωνίσθηκαν στή πρώτη γραμμή ἀλλά καί ὅλων ἐκείνων, ἀνδρῶν, γυναικῶν καί παιδιῶν, πού ἀγωνίσθηκαν στά μετόπισθεν, μέ τήν ἴδια πίστη πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο καί τό ἴδιο ψυχικό σθένος.
Ἡ τιμή ὅμως καί ἡ ἀναγνώριση αὐτή θά πρέπει νά συνοδεύεται καί ἀπό τήν ἀπόφασή μας νά μιμηθοῦμε τήν πίστη καί τόν σεβασμό τῶν πατέρων καί τῶν μητέρων μας πρός τήν Κυρία Θεοτόκο καί τήν Ἁγία Σκέπη της, μένοντας πάντοτε κοντά της καί παρακαλώντας της ὄχι μόνο τίς ὧρες τῆς ἀνάγκης ἀλλά καθημερινά, ὥστε νά προστατεύει τόν Ἑλληνισμό πάντοτε ἀπό κάθε ἀνάγκη.
Θά πρέπει νά συνοδεύεται ὅμως καί ἀπό τή θέλησή μας νά μιμηθοῦμε τήν ἀγάπη τῶν προγόνων μας γιά τήν πατρίδα, πού δέν εἶναι οὔτε μία ξεπερασμένη ἔννοια οὔτε ἕνας στεῖρος ἐθνικισμός. Ἀντίθετα, εἶναι δύναμη ζωτική καί χρέος γιά νά μήν παραδώσουμε καί προδώσουμε ὅ,τι οἱ πρόγονοί μας διαφύλαξαν μέ τίς θυσίες τους, ἀλλά νά τά διατηροῦμε ἀκέραια μέ τήν προστασία καί τή χάρη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς ὁποίας τήν Ἁγία Σκέπη ἑορτάζουμε σήμερα.
Μέ πατρικές εὐχές
† Ὁ Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας Παντελεήμων
