Της Ιωάννας Βαλδήρ*
Η 17 Νοέμβρη μας θυμίζει ότι η ιστορία δεν τελείωσε• συνεχίζει να δοκιμάζει τη γενιά μας. Σήμερα, σε μια κοινωνία που παλεύει με ανισότητες, αποκλεισμούς και την απάθεια απέναντι στη βία και την αδικία, η επέτειος δεν είναι απλώς μνήμη. Είναι κάλεσμα να δούμε κατάματα το παρόν, πώς λειτουργεί η δημοκρατία μας, πόσο αντέχει η κοινωνική συνοχή, πόσο χώρο δίνουμε στη διαφορετικότητα και πόσο αποφασισμένοι είμαστε να διεκδικήσουμε τη ζωή και τα δικαιώματά μας.
Σήμερα η αυθαιρεσία δεν εμφανίζεται με τανκς, αλλά με την απαξίωση της πολιτικής, με την αδιαφάνεια, με την αποδοχή της αδικίας ως «κανονικότητας». Η άνοδος ακραίων ιδεολογιών δείχνει ότι όταν η κοινωνία σωπαίνει, οι φωνές που διχάζουν βρίσκουν χώρο. Η συμπερίληψη δεν είναι πολυτέλεια• είναι προϋπόθεση δημοκρατίας. Η αποδοχή της διαφορετικότητας, η ισότητα απέναντι σε κάθε άνθρωπο, η αντίσταση σε κάθε μορφή βίας - από τον δρόμο μέχρι τον λόγο - είναι οι πραγματικοί αγώνες του σήμερα.
Δεν έχουμε ζήσει τη δικτατορία, αλλά ζούμε την επισφάλεια και την αβεβαιότητα. Το Πολυτεχνείο δεν είναι μνημείο• είναι κάλεσμα να διεκδικήσουμε τη ζωή μας, τα δικαιώματά μας, το παρόν και το μέλλον μας. Να αρνηθούμε τον λήθαργο της καθημερινότητας και να απαιτήσουμε μια κοινωνία που δεν αφήνει κανέναν πίσω.
Η 17 Νοέμβρη μάς καλεί να πάρουμε ξανά θέση στη δημοκρατία και στην κοινωνία. Να μιλήσουμε, να σταθούμε μαζί, να δράσουμε. Ζητά να σταθούμε απέναντι στην αδικία, να υπερασπιστούμε τη διαφορετικότητα, να σπάσουμε την αλυσίδα της ανέχειας και να χτίσουμε ένα παρόν που αξίζει να το ζούμε. Αυτό είναι το πραγματικό της μήνυμα, ότι η γενιά μας έχει την ευθύνη να μην αρκεστεί στη σιωπή, αλλά να πάρει θέση. Γιατί η ιστορία δεν περιμένει• δοκιμάζει. Και σήμερα μας ζητά να απαντήσουμε.
*Μέλος Ολομέλειας Τομέα Πολιτισμού
ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
