Από τον πρόεδρο της ΔΕΕΠ ΝΔ Ημαθίας, Ηλία Ηλιόπουλο και το ΔΣ, γνωστοποιούνται τα εξής:
«Το εθνικό χιονοδρομικό κέντρο Σελίου διαδραματίζει το ρόλο του σπουδαίου τουριστικού παράγοντα για την Ημαθία και μπορεί να αποτελέσει έναν σημαντικό οικονομικό πνεύμονα για την περιοχή, στόχος που δεν έχει επιτευχθεί τα τελευταία χρόνια, όπου διακρίνεται μία στασιμότητα. Με δεδομένο τα παραπάνω η πρόταση προσώπων για συμμετοχή στο ΔΣ του καθώς και η επιλογή τους είναι καθοριστικής σημασίας, με τους εκλεγμένους του νομού και τον κομματικό μηχανισμό στην Ημαθία, να «παίζουν» μεγάλο ρόλο σε αυτό, αφού η κυβέρνηση με το αρμόδιο υπουργείο δεν μπορούν να γνωρίζουν απόλυτα πρόσωπα και καταστάσεις.
Ανακοινώθηκε μια νέα σύνθεση ΔΣ για την οποία δυστυχώς η Δ.Ε.Ε.Π., λόγω της ημερομηνίας ανάληψης των καθηκόντων της, δεν ήταν εφικτό να εκφέρει την άποψη της. Η επιτυχία ή η αποτυχία του θα βαρύνει αυτούς που το πρότειναν. Θα ήθελα ως πρόεδρος της Δ.Ε.Ε.Π. να ευχηθώ καλή θητεία στο νέο ΔΣ και να τονίσω ότι, είμαστε πλέον «εδώ» για να παρακολουθήσουμε το έργο του και να ασκήσουμε παρέμβαση όποτε κριθεί σκόπιμο και αναγκαίο και με πρώτη προτεραιότητα την ενημέρωση μας σχετικά με τις ενέργειες για την απορρόφηση της χρηματοδότησης ύψους 10.000.000€, που έχει εγκριθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης για τεχνητή χιονόπτωση. Ακριβώς επειδή πρόκειται για έργο με συγκεκριμένα ορόσημα και υψηλή δημόσια αξία, μας απασχολεί πρωτίστως να μη χαθεί πολύτιμος χρόνος και να διασφαλιστεί, με τον πιο καθαρό τρόπο, ότι τόσο η χρηματοδότηση όσο και η υλοποίησή του θα προστατευτούν πλήρως, ακόμη και αν απαιτηθεί θεσμική διαχείριση της προθεσμίας ολοκλήρωσης λόγω ανωτέρας βίας και παραγόντων εκτός ελέγχου της διοίκησης του έργου.
Ζητούμε, λοιπόν, συνάντηση προκειμένου να ενημερωθούμε επίσημα από το Υπουργείο για το ακριβές στάδιο στο οποίο βρίσκεται το έργο, τις ενέργειες που έχουν ήδη γίνει, καθώς και το επιχειρησιακό πλάνο για την επανεκκίνηση της διαδικασίας αμέσως μόλις αρθούν τα νομικά κωλύματα. Η ουσία για εμάς είναι μία: να υπάρξει ξεκάθαρη εικόνα για το πού βρισκόμαστε, τι απομένει και πώς διασφαλίζεται ότι το έργο δεν κινδυνεύει».
