Στις 14 Ιανουαρίου τιμούμε τη μνήμη των Διασωστών που έπεσαν στο καθήκον. Οι Έλληνες Διασώστες δίνουν καθημερινά μάχη στο πεδίο, με όλα τα μέσα του Ε.Κ.Α.Β. κυρίως όμως με την προσωπική τους προσφορά. Εμείς, εκτός από το χρέος μας να μην τους ξεχάσουμε, έχουμε το βαρύ φορτίο να αγωνιστούμε και να αλλάξουμε όλες τις στρεβλώσεις που οδήγησαν στο θάνατό τους. Η καθιέρωση ενός αξιόπιστου μηχανισμού αεροδιακομιδών, τόσο στο κομμάτι των πτήσεων, όσο και στο ιατρικό και διαωστικό τομέα πρέπει να γίνει το επόμενο όραμα των εργαζομένων και των διοικήσεων του Ε.Κ.Α.Β. Δυστυχώς βιώνουμε μια σταθερή μειοδοσία που γεννά ερωτηματικά. Το 2025 έκλεισαν 40 χρόνια από την ίδρυση του Οργανισμού, βλέπουμε κυβερνητικές ενέργειες που υποβαθμίζουν τον κλάδο των διασωστών και τις υπηρεσίες προς τους πολίτες, θέτοντας σε κίνδυνο το επείγον. Ο οργανισμός του ΕΚΑΒ παραμένει ο ίδιος μετά από σαράντα χρόνια λειτουργίας. Χωρίς επικαιροποιημένο οργανόγραμμα, χωρίς νέα σύγχρονα τμήματα. Ελλείψεις, υποστελέχωση, κενά σε βάρδιες ασθενοφόρων που καλύπτονται με στρατιωτικό προσωπικό, ασθενοφόρα με χιλιόμετρα ακαθόριστου αριθμού και μια διοίκηση που οφείλει εκατοντάδες χιλιάδες ημέρες ανάπαυσης και άδειας στους εργαζόμενους. Τιμούμε τους συναδέλφους που έδωσαν τη ζωή τους για να σώσουν πολίτες. Δίνουμε αγώνα για ένα καλύτερο Ε.Κ.Α.Β.
Για το Δ.Σ.
Ο Πρόεδρος Φ. Παπαστεργιόπουλος
Ο Γραμματέας Γ. Αλεξανδρόπουλος
