† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ
ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καί Μητροπολίτης
τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας
πρός τόν ἱερόν κλῆρον
καί τόν εὐσεβῆ λαόν
τῆς καθ᾽ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
«Καί ἔδωκαν εἰς τό βρῶμά μου χολήν, καί εἰς τήν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος».
Ὁ προφητικός λόγος ἐπαληθεύεται σήμερα. Ὁ ἐπί αἰῶνες ἀναμενόμενος Μεσσίας, ὁ ὁποῖος ἐπί τρία χρόνια διῆλθε «εὐεργετῶν καί ἰώμενος» τούς ἀνθρώπους, κρέμαται ὡς κακοῦργος ἐπί τοῦ Σταυροῦ.
Δέν τόν κρέμασε μόνο ἡ κακία τῶν ἀρχόντων τοῦ Ἰσραήλ, τόν κρέμασε καί ἡ ἀδιαφορία καί ἡ δειλία τῶν ἀνθρώπων. Κανείς δέν ἀντέδρασε στήν ἄδικη καταδίκη τοῦ Χριστοῦ. Κανείς δέν τόλμησε νά ὑπερασπισθεῖ τόν Διδάσκαλο, ἀπό αὐτούς οἱ ὁποῖοι τρία χρόνια συνωστιζόταν γιά νά τόν ἀκούσουν καί νά τόν δοῦν νά θεραπεύσει τά τραύματα καί τίς πληγές τους. Οὔτε ὅμως καί κανείς τόν ἀκολούθησε στή μαρτυρική του πορεία πρός τόν Γολγοθᾶ ἤ στάθηκε γιά νά τόν παρηγορήσει τίς ὧρες τῆς ἀφόρητης ὀδύνης καί τοῦ πόνου. Μόνη ἐξαίρεση ἡ Παναγία Μητέρα του καί «ὁ μαθητής ὅν ἠγάπα», ὁ Ἰωάννης, καί λίγο πιό μακρυά οἱ μαθήτριες πού τόν ἀκολουθοῦσαν πάντοτε.
Ὁ προφητικός λόγος «ἔδωκαν εἰς τό βρῶμά μου χολήν, καί εἰς τήν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος» δέν ἐπιβεβαιώνεται μόνο κυριολεκτικά, καθώς οἱ στρατιῶτες πού βρίσκονται κάτω ἀπό τόν Σταυρό προσφέρουν στόν Ἐσταυρωμένο Κύριό μας «ὄξος μετά χολῆς», ὅταν λέγει ὅτι διψᾶ, ἀλλά καί μεταφορικά, γιατί χολή καί ὄξος γιά τόν ἀγαθό καί φιλάνθρωπο Κύριο εἶναι ἡ ἐγκατάλειψη καί ἡ ἄρνησή του ἀπό τούς ἀνθρώπους πού εὐεργέτησε, ἡ ἀγνωμοσύνη καί ἡ κακία τους.
Ὁ Χριστός ὅμως ὑπομένει τόν Σταυρό γιά τίς ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων, ὄχι μόνο γιά τίς παλαιές, ἀλλά καί γι᾽ αὐτές τῶν συγχρόνων του καί γιά ὅσες θά ἀκολουθήσουν μέχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων.
Ὑπομένει τόν Σταυρό, γιά νά χαρίσει τή συγχώρηση σέ ὅσους ἀναγνωρίζουν τά λάθη τους καί ζητοῦν συγγνώμη, ὅπως ἔκανε μέ τόν εὐγνώμονα ληστή.
Ὑπομένει τόν Σταυρό, ὑπομένει τήν κακία καί τήν ἀχαριστία τῶν ἀνθρώπων, γιά νά μᾶς διδάξει ποιά εἶναι ἡ ἀληθινή ἀγάπη καί ὅτι αὐτή δέν ἐξαρτᾶται ἀπό τήν ἀγάπη τῶν ἄλλων, ἀλλά προσφέρεται δωρεάν καί χωρίς προϋποθέσεις.
Ὁ Ἰησοῦς κρέμαται ἐπί τοῦ Σταυροῦ γιά τίς ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων. Κρέμαται, γιατί ἐμεῖς ἐπαναστατήσαμε ἐναντίον τοῦ Θεοῦ πού μᾶς δημιούργησε καί μᾶς χάρισε ὅλα τά ἀγαθά του.
Κρέμαται, γιατί ἐμεῖς οἰκειοποιηθήκαμε τίς δωρεές του καί καταχρασθήκαμε τόν πλοῦτο του ζώντας ἄσωτα.
Κρέμαται καί γιατί, ἀντί νά αἰσθανθοῦμε συντριβή καί ὀδύνη γιά ὅσα πράξαμε ἀντίθετα πρός τό θέλημα καί τήν ἀγάπη του, ἐμεῖς συνεχίζουμε νά τόν πικραίνουμε μέ τήν ἀδιαφορία καί τήν ἀγνωμοσύνη μας.
«Καί ἔδωκαν εἰς τό βρῶμά μου χολήν, καί εἰς τήν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος».
Μεγάλη Παρασκευή σήμερα καί καθώς εὑρισκόμεθα ἐνώπιον τοῦ Ἐσταυρωμένου Σωτῆρος καί Λυτρωτοῦ μας ὁ προφητικός λόγος δίδει στόν καθένα μας τήν εὐκαιρία νά ἐξετάσει μέ εἰλικρίνεια τή στάση του καί τή συμπεριφορά του ἔναντι τοῦ Κυρίου. Νά ἐλέγξει τήν ψυχή του σέ βάθος καί νά μήν ἀρκεσθεῖ στά λίγα λεπτά συγκινήσεως ἤ κατανύξεως πού μπορεῖ νά αἰσθανθεῖ καί νά ζήσει αὐτές τίς ἡμέρες. Γιατί δέν ὠφελεῖ, ὅταν τό «εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου» μετατρέπεται γρήγορα σέ «ἄρον, ἄρον σταύρωσον αὐτόν». Δέν ὠφελεῖ νά ὑπόσχεται κανείς, ὅπως ὁ μαθητής του, ὁ ἀπόστολος Πέτρος, ὅτι εἶναι ἕτοιμος ἀκόμη καί νά πεθάνει μαζί μέ τόν Χριστό, καί στή συνέχεια νά τόν ἀρνεῖται, εἴτε ἀποφεύγοντας νά ὁμολογήσει ὅτι εἶναι μαθητής του καί ὅτι τόν πιστεύει, εἴτε ζώντας τή ζωή του ὅπως ἐκεῖνος νομίζει καί ἀδιαφορώντας γιά τό θέλημα καί τίς ἐντολές του.
Ὁ Χριστός ἐπιθυμεῖ σφοδρά τή σωτηρία μας καί γι᾽ αὐτήν ἔγινε ἄνθρωπος καί σταυρώθηκε. Γι᾽ αὐτό καί ἡ δική μας ἀδιαφορία γιά τή σωτηρία μας εἶναι γιά Ἐκεῖνον χολή καί ὄξος. Ἄς τό σκεφθοῦμε καί ἄς παύσουμε νά τόν πικραίνουμε καί νά τόν ἀπογοητεύουμε μέ τή ζωή μας. Ἄς προσπαθήσουμε νά ἀξιοποιήσουμε τήν εὐκαιρία πού μᾶς χάρισε ὁ Χριστός μας μέ τή σταυρική του θυσία, γιά νά ἀξιωθοῦμε τῆς σωτηρίας μας.
Διάπυρος πρός τόν δι᾽ ἡμᾶς
παθόντα Κύριον εὐχέτης
Ὁ Μητροπολίτης
† Ὁ Βεροίας, Ναούσης
καὶ Καμπανίας
Παντελεήμων
