Η αυλαία της αυτοδιοικητικής προεκλογικής περιόδου έπεσε επίσημα στις 12 το βράδυ της Παρασκευής 16 Μαΐου. Σε λίγες ώρες η γιορτή της Δημοκρατίας ετοιμάζεται να υποδεχθεί ηλικιωμένους, μεσήλικες, νέους και νέες. Ξέρετε στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν αποκλεισμοί στο δικαίωμα της ψήφου, όπως βλακωδώς αναφέρουν ορισμένοι. Στα εκλογικά τμήματα της Νάουσας, της Βέροιας, της Αλεξάνδρειας, σε ολάκερη την χώρα. Δεν ξεχνώ ποτέ τις δικές μου ανησυχίες, κάπου στα 1994 με τον Γιώργο Πολάκη και ακόμη περισσότερο, το 2002, με έναν εκλεκτό φίλο, υπόδειγμα πολιτικού ήθους και τιμιότητας, τον Τάκη Μαυρογιώργο και την «Δημοτική Πρωτοβουλία». Δεν ήμουν και ακόμη δεν είμαι ο κλασικός τύπος που θα προπαγανδίσει την «πραμάτεια» μιας υποψηφιότητας. Θεωρώ όμως ότι κέρδισα πολλά από τούτη την συμμετοχή. Διδάχθηκα, είδα, άκουσα και το κυριότερο; Συμμετείχα στα κοινά του τόπου, από διαφορετικά μετερίζια. Από τον Εμπορικό Σύλλογο με έναν εκπληκτικό εραστή των κοινών, που τόσο γρήγορα έφυγε από κοντά μας, τον Λευτέρη Μιμιλίδη.
Ο πρόλογος τούτος γίνεται για να απευθυνθώ σε όλους αυτούς τους νέους και λιγότερο… νέους και νέες που συμμετέχουν στις δημοτικές εκλογές. Ειδικά στην γενέτειρα μου, τη Νάουσα. Αν στα 49 μου μπορώ να φαίνεται αστείο να δίνω συμβουλές, θα το κάνω. Ο τόπος τους χρειάζεται. Για όσους ( και θα είναι λίγοι) εκλεγούν και κυρίως για όσους και φυσικά όσες δεν πραγματοποιήσουν το όνειρο τους. Πρέπει να συνεχίσουν να ασχολούνται με τα κοινά. Μέσα από συλλόγους και φορείς. Εχθρός της Δημοκρατίας είναι η αδιαφορία, η αποχή, το «δε βαριέσαι». «Μα εμείς θα αλλάξουμε τα πράγματα;» αναρωτιούνται τα παιδιά μας. Ναι, μπορούν να το πράξουν, αρκεί να σπάσουν τις αλυσίδες της δυτικόφρονης αδιαφορίας για τα πολιτικά πράγματα. Της αδιαφορίας της κατευθυνόμενης πληροφόρησης, των shows και της λογικής του χαβαλέ, που αφειδώς προσφέρουν τα media και ειδικά οι τηλεοπτικές οθόνες.
Καλή δύναμη και κουράγιο και σε όλους τους υποψηφίους.
