Είναι φανερό πως κανείς από τους δύο γονείς δεν μπορεί να αναπληρώσει τα καθήκοντα του άλλου. Το περιεχόμενο του ρόλου τους είναι ξεχωριστό, σημαντικό και απαραίτητο για την ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού. Παρόλα αυτά συνηθίζουμε -δίκαια βέβαια- να μιλάμε για τη μητρική αγάπη και στοργή για τη μάνα, που αγωνίζεται και θυσιάζεται για το καλό των παιδιών της. Λίγοι όμως σκέφτηκαν να τονίσουν το έργο του πατέρα στην οικογένοια. Γιατί τάχα; Μήπως και αυτός δεν παίζει τον ρόλο του; Δεν αγωνίζεται και αυτός για το καλό όλης της οικογένειας; Δεν επωμίζεται σοβαρές ευθύνες για την ανατροφή των παιδιών του; Η επίδραση του στην ανάπτυξη του παιδιού του είναι σημαντική. Από την στενή σχέση ανάμεσα σε πατέρα και παιδί ωφελούνται και οι δύο. Τα παιδιά χρειάζονται τον πατέρα τους, αλλά, άλλο τρσο και ο πατέρας χρειάζεται τα παιδιά του.
Ημέρα του πατέρα προχθές Κυριακή και λέμε Χρονιά πολλά σε όλους τους μπαμπάδες του κόσμου. Τιμούμε τον πατέρα γεννήτορα, τροφό, παιδαγωγό που δίνει όλα τα εφόδια στο παιδί του για να μεγαλώσει, που γίνεται παράδειγμα για το παιδί του. Οφείλουμε λοιπόν ένα μεγάλο “ευχαριστώ” σε αυτούς που μας μεγάλωσαν με τόσο κόπο και θυσίες.
Ευχαριστώ
Φιλικά
Σοφία Ειρηνουπολίτισσα
