Αγαπητέ Επίκαιρε
Είμαι από τους «τυχερούς» που τους έπιασε η τσιμπίδα της… μεταρρύθμισης. Έτσι, βρέθηκα στους δρόμους άεργος, απένταρος, απελπισμένος. Τα «τρία άλφα» και το κακό συναπάντημα. Και μη αντέχοντας να μασώ για ώρες το σανό με το οποίο μας ταΐζουν τα κανάλια της τηλεθέασης, είπα να βάλω κι εγώ ένα λιθάρι στην αγαπημένη μου πόλη, ανακαλύπτοντας τα στραβά και τ’ ανάποδα που την περιτριγυρίζουν.
Και επειδή τα στραβά στην ερατεινή Βέροια είναι αναρίθμητα, κατέγραψα όσα συνάντησα στον περίπατό μου τις μέρες αυτές.
Όποιος… ημεδαπός ή ξένος επισκέπτης επιχειρήσει να γνωρίσει τις ομορφιές και τα αξιοθέατα της Μπαρμπούτας κατεβαίνοντας το μονοπάτι της Βεργίνας, σπανίως φτάνει σώος και αβλαβής στο τέρμα της διαδρομής του. Τόσο δύσκολο το έχουν οι δημοτικές υπηρεσίες να τοποθετήσουν παραπέτεια ένθεν και ένθεν, ώστε να πιάνονται κατεβαίνοντας οι περιπατητές; Κι εκείνη η γραφική γεφυρούλα που την τραγούδησε τόσες φορές ο Στέλιος ο Σβαρνόπουλος, πόσα πασάλια χρειάζεται για να την περνάς ακίνδυνα πηγαίνοντας να πιεις το ουζάκι σου στο Κέντρο;
Η Βέροια, ήταν ανέκαθεν φημισμένη για την αφθονία του υγρού στοιχείου. Μετά την ανάπλαση της πλατείας Ρακτιβάν, το νερό εξαφανίσθηκε παντελώς. Και σαν ειρωνική κοροϊδία, μια πινακίδα ενημερώνει τους περαστικούς αγγλιστί και ελλινιστί, πως… το νερό δεν είναι πόσιμο. Αν βρείτε σ’ όλη την πλατεία μια σταγόνα νερό, έστω και στάσιμο, να μου τρυπήσετε τη μύτη.
Ας πάει επιτέλους κάποιος από το δήμο. Όχι για να ανοίξει τις κάνουλες, αλλά για να ξηλώσει την πινακίδα εκείνη που μας δυσφημεί αγρίως και ασυστόλως.
Ένα άλλο μονοπάτι που οδηγεί από την Κυριώτισσα στο Βυζαντινό Μουσείο, αναδεικνύει με τα σκουπίδια του το διατηρητέο τείχος της πόλης μας. Ο επισκέπτης, δικαίως αναρωτιέται αν και τα σκουπίδια του μονοπατιού, είναι χαρακτηρισμένα ως διατηρητέα. Τα θυμούνται οι περαστικοί να φιγουράρουν αμετακίνητα, περίπου μια οκταετία. Όσο δηλαδή και η θητεία της δημοτικής αρχής που επιλέξαν οι Βεροιώτες. Και που θα επιλέγουν για κάποιες πενταετίες ακόμη.
Κλείνοντας (προς το παρόν) τις αναφορές μου για τα στραβά και τ’ ανάποδα, θα επισημάνω την έλλειψη πρασίνου που τον τελευταίο καιρό επιτάθηκε με το σύρριζο κόψιμο δέντρων στην περιοχή του Αγίου Αντωνίου. Έλεος! Ας λυπηθούν τουλάχιστον τα αδέσποτα τετράποδα και την προσφιλή τους συνήθεια να καταβρέχουν τους κορμούς των δέντρων.
Για τα δίποδα, για τους πολίτες που ματαίως αναζητούν κάποιο ουρητήριο στο κέντρο ή στα απόκεντρα της πόλης, δε συζητούμε.
Γι’ αυτούς υπάρχουν οι καφετέριες και τα γειτονικά μαγαζιά.
Ένας αναγνώστης
(Και για την αντιγραφή: Επίκαιρος)
