Στα γραφεία της δικαστικής αστυνομίας του Παρισιού κρατείται ο τέως πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Νικολά Σαρκοζί, ανακρινόμενος για τον ρόλο του στο σκάνδαλο Μπετακνούρ, που συγκλόνισε την κοινή γνώμη της χώρας του... Αστερίξ, στο αν δηλαδή ο ίδιος ο Σαρκοζί παρενέβη σε ανώτατο δικαστικό λειτουργό, ζητώντας του (με αντάλλαγμα την προαγωγή του) να σταματήσει την έρευνα για την παράνομη δωρεά της ιδιοκτήτριας της L’ Oreal. Στην Ελλάδα αντίστοιχη έρευνα ή δίωξη φυσικά δεν πρόκειται να δούμε ποτέ, αφού παρά τα ευχολόγια των κυβερνώντων , ουδέποτε κατετέθη στην Βουλή νομοσχέδιο για την κατάργηση του νόμου περί (αν)ευθύνης υπουργών, με αποτέλεσμα αντίστοιχες πράξεις να παραγράφονται με την πάροδο δυο κοινοβουλευτικών περιόδων, όπως συνέβη πρόσφατα για το σκάνδαλο των υποβρυχίων και την απώλεια δις. ευρώ την οποία υπέστη ο Έλληνας φορολογούμενος από τα ελαττωματικά υποβρύχια! Τρανότερο παράδειγμα από το, άρον, άρον, κλείσιμο της Βουλής φέτος τον Ιούνιο, ακριβώς την ίδια μέρα που έφθασε το εισαγγελικό πόρισμα για τυχόν ποινικές ευθύνες σε πρώην υπουργούς του ΠΑΣΟΚ και την παραγραφή κάθε πιθανού αδικήματος τους, υπάρχει;
Στην Ελλάδα, στην οποία δεν οδηγήθηκε στην φυλακή κανένας πρωθυπουργός ή υπουργός, πλην «αμελητέων ποσοτήτων», όπως ο Αθανασόπουλος της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου, στην Ελλάδα όπου η διαπλοκή της πολιτικής με τους «νταβατζήδες» της χώρας, που συνομολόγησε ο Κώστας Καραμανλής και προσπάθησε να αντιμετωπίσει αλλά απέτυχε, οργιάζει, οι πολιτικοί προστατεύουν εαυτούς και αλλήλους με μια μοναδική ομερτά, η οποία έχει εφεύρει την βουλευτική ασυλία και με αυτήν το σύστημα τηρεί με... παραθρησκευτική ευλάβεια εδώ και δεκάδες χρόνια, μη επιτρέποντας την τακτική δικαιοσύνη να δικάσει τις παράνομες πράξεις τους, όπως συμβαίνει με όλους τους πολίτες, όλων των πολιτισμένων χωρών, πλην ίσως αφρικανικών «μπανανιών»!
Στη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία, οι πολιτικοί της ταγοί εξασφαλίζουν με δικούς τους νόμους το... ακαταδίωκτο, για εγκλήματα τα οποία είναι ασύγκριτα μεγαλύτερα από την περίπτωση χρηματισμού για την οποία κατηγορείται ο κ. Σαρκοζί. Επειδή λοιπόν οι ανήκοντες σε αυτή την κάστα των «κεχρισμένων» πρέπει να σταματήσουν να υπάρχουν, καλό θα είναι ΑΜΕΣΑ να εισαγάγουν οι τοπικοί βουλευτές, μαζί με όλους εξ επαρχίας συναδέλφους τους, πρόταση νόμου, τόσο για την άρση του νόμου περί ευθύνης υπουργών, όσο και της βουλευτικής ασυλίας. Και από εδώ και πέρα να δικάζονται από τον φυσικό δικαστή και όχι από τους συναδέλφους τους. Δεν πρέπει να έχουν καμιά αμφιβολία ότι οι πολίτες θα τους δικαιώσουν. Ας μην ξεχνούν ότι οι δικοί τους συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ, επί κυβερνήσεως Παπανδρέου, αθώωσαν στην εξεταστική επιτροπή τον κατάδικο Άκη Τσοχατζόπουλο, όπως οι ίδιοι σε άλλη εξεταστική αποφάσισαν ότι για το σκάνδαλο της Siemens δεν υπήρξαν! Και ότι εκτός φυλακής παρέμειναν συνάδελφοι τους, όπως ο πρώην υπουργός του Σημίτη, Τάσος Μαντέλης, που επανειλημμένως ομολόγησε ότι δέχθηκε μίζα 400.000 ευρώ κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Στο φινάλε δηλαδή γιατί να μην δικάζουν τους κακοποιούς του κοινού ποινικού δικαίου «συνάδελφοι» τους κλέφτες, διαρρήκτες και δολοφόνοι; Αναζητείται αιδώς από ένα άθλιο πολιτικό σύστημα των «τζακιών» των Αθηνών που καταστρέφει τον Έλληνα, αλλά φροντίζει να καλύπτει το ίδιο τις ανομίες του.
Θόδωρος Ελευθεριάδης
