(Η παρακάτω επιστολή προς την εφημερίδα μας, έχει το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό να αναφέρεται σε παραλείψεις που ταλαιπωρούν από χρόνια έναν πολυσύχναστο δρόμο μιας αδικημένης περιοχής της Βέροιας.)
Αγαπητέ «Λαέ»
Προ ημερών, αναφέρθηκε στις στήλες σου η επικινδυνότητα που χαρακτηρίζει τα πρώτα 100 μέτρα ενός γνωστού γραφικού δρομίσκου, στην αρχή της οδού Βερόης. Εκεί δηλαδή που η πολυσύχναστη αυτή οδός συναντά το γραφικό ιστορικό μονοπάτι της Βασίλισσας Βεργίνας.
Να ήταν μόνο αυτό! Ακριβώς στο απέναντι πεζοδρόμιο, τα υπερυψωμένα (λόγω κακοτεχνίας) πλακάκια, στέλνουν κάθε τόσο και λιγάκι κάποιον ηλικιωμένο στο Νοσοκομείο με κακοποιημένα τα μούτρα ή τσακισμένη την επιγονατίδα.
Οι εκκλήσεις των περιοίκων προς τις δημοτικές υπηρεσίες έμειναν χωρίς αποτέλεσμα. Προχτές το Σάββατο, ένας ακόμη… απρόσεκτος διαβάτης, σκόνταψε και βρέθηκε φαρδύς-πλατύς ξαπλωμένος. Ποιος έχει σειρά, δε θα το μάθουμε παρά «κατόπιν εορτής». Και ίσως να μην το μάθουμε ποτέ. Ποιος έχει διάθεση για επώνυμη καταγγελία σ’ έναν τόπο στον οποίο η αδιαφορία και η σιωπή αποτελούν μόνιμη πρακτική;
Όμως εγώ ενοχλώ, για κάτι πιο σοβαρό! Για την κατά κανόνα παράβαση της κυκλοφοριακής προτεραιότητας από ευάριθμους ασυνείδητους οδηγούς. Προχτές ακόμη, ένας από αυτούς, μπροστά στα μάτια δεκάδων θαμώνων της διπλανής καφετέριας, πέρασε με ταχύτητα ραλίστα ξυστά από την διερχόμενη ανύποπτη κυρία.
Και καλά, δεν είδε τις πινακίδες με τη σχετική σήμανση. Το μπαστούνι που σήκωσε το παρ’ ολίγον θύμα δεν το είδε;
Υπενθυμίζουμε πως το σημείο εκείνο έχει προ ετών χαρακτηρισθεί «διάβαση πεζών». Οι διαγραμμίσεις όμως έχουν εξαφανισθεί. Και ως φαίνεται η αρμόδια υπηρεσία δεν κρίνει σκόπιμη την επαναχάραξή τους.
Φιλικότατα
Ο.Σ.
