Το μήνυμά του, «σηκώστε ψηλά το κεφάλι», συγκίνησε όλη την Ελλάδα. Ο σμηναγός Βεροιώτης Σωτήρης Στράλης δεν μιλούσε μόνο για λογαριασμό του, αλλά μετέφερε ένα μήνυμα αισιοδοξίας και περηφάνιας προς όλο τον ελληνικό λαό, εκ μέρους της Πολεμικής Αεροπορίας.
Με περισσότερες από 1.700 ώρες πτήσης, από τις οποίες οι 1300 είναι σε αεροσκάφη F-16 και με τον τίτλο του κορυφαίου πιλότου του ΝΑΤΟ το 2011, ο σμηναγός Στράλης, πιλότος της Ομάδας Αεροπορικών Επιδείξεων Μεμονωμένου Αεροσκάφους F-16 «ΖΕΥΣ», επιδόθηκε σε έναν «άγριο χορό» στους αιθέρες για περισσότερα από 12 λεπτά.
«Έσκισε» στα δύο το λευκό από τα σύννεφα «σεντόνι» του ουρανού κι «ανάγκασε» τα βλέμματα όλων -ακόμη και του πρώτου πολίτη της χώρας, του Προέδρου της Δημοκρατίας- να παραμείνουν κολλημένα στα ατσάλινα φτερά του, έως ότου χαθεί από τον ορίζοντα.
Λίγο πριν, είχε φροντίσει, με ένα low speed pass -ένα πέρασμα σε χαμηλές ταχύτητες- την ώρα της ανάκρουσης του εθνικού ύμνου, να αποδώσει, με τον δικό του τρόπο, φόρο τιμής στα εθνικά σύμβολα, τον Πρόεδρο, τους υπόλοιπους επισήμους και τον κόσμο. Αλλά και να προτρέψει, με μήνυμά του μέσα από το cockpit, τους Έλληνες να σηκώσουν το κεφάλι ψηλά!
«Την ώρα της πτήσης είμαι απομονωμένος. Δεν ακούω αυτό που λέει ο narrator, δεν ακούω τις αντιδράσεις του κόσμου. Δεν ακούω τον εθνικό ύμνο, αν και ξέρω ότι παίζει. Κι αυτό είναι καλό, γιατί εργάζομαι σε ένα περιβάλλον αποστειρωμένο, οπότε μπορώ να συγκεντρωθώ απόλυτα και να κάνω αυτά που πρέπει να κάνω με τη συγκεκριμένη σειρά. Η ικανοποίηση και η υπερηφάνεια έρχονται μετά την προσγείωση, όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με την αγάπη του κόσμου και βλέπεις ότι αυτό που κάνεις έχει ανταπόκριση» δηλώνει ο σμηναγός Στράλης, λίγες ώρες μετά το σόου στη Θεσσαλονίκη.
Σε μια τέτοια πτήση ακόμη και το δευτερόλεπτο μετράει. «Εκείνη την ώρα είναι τόσο απαιτητικά τα πράγματα, που είμαι σε ένα ήσυχο cockpit και κάνω τους ελιγμούς με τη σειρά και τον τρόπο που πρέπει να τους κάνω, χωρίς να παραβιάσω τα ελάχιστα, γιατί είναι θέμα ασφάλειας. Κι όταν με το καλό τελειώνω το σόου, παίρνω μια βαθιά ανάσα και αρχίζω να συνειδητοποιώ τι γίνεται. Μέχρι τότε είμαι 100% εκεί» εξηγεί ο σμηναγός.
Η σημερινή επίδειξη, όπως σημειώνει, πήγε πολύ καλά, καθώς όλα ήταν προετοιμασμένα και σχεδιασμένα, ενώ βοήθησε -εν μέρει- και ο καιρός, αφού, σε αντίθεση με πέρυσι, που δεν επέτρεψε την πραγματοποίηση του σόου, φέτος έδωσε τη δυνατότητα στους Θεσσαλονικείς -και όχι μόνο- να απολαύσουν ένα υπερθέαμα στον ουρανό της πόλης.
«Ο καιρός δεν ήταν όπως θα θέλαμε, καθαρός, ώστε να κάνουμε το πλήρες πρόγραμμα της επίδειξης (high show), το οποίο περιλαμβάνει και κάποιους παραπάνω ελιγμούς -κατακόρυφες ανόδους, που είναι πιο εντυπωσιακές- αλλά είμαστε αρκετά ευχαριστημένοι, γιατί μπορέσαμε να κάνουμε το low show» τονίζει ο χειριστής του F-16.
«Ο καιρός» διευκρινίζει «μας επηρεάζει, υπό την έννοια ότι ποτέ και για κανένα λόγο ο ιπτάμενος δεν πρέπει να μπει μέσα στα σύννεφα ή να χάσει την οπτική με το έδαφος».
Το ιδιαίτερο για έναν ιπτάμενο επιδείξεων, όπως εξηγεί ο σμηναγός Στράλης, είναι ότι «μέσα σε 12-14 λεπτά έχεις συνεχόμενη καταπόνηση και πολύ υψηλά g (ήτοι, η πίεση που αναπτύσσεται στιγμιαία στην επιτάχυνση). Πρόκειται για συνεχόμενη, αδιάκοπη καταπόνηση, σωματικά αλλά και πνευματικά, γιατί πρέπει ταυτόχρονα να παρακολουθείς όλες τις παραμέτρους. Γιατί με το μυαλό πετάει το αεροπλάνο. Τα χέρια απλώς εκτελούν».
Με καταγωγή από τη Βέροια, ο σμηναγός Στράλης εισήχθη στη Σχολή Ικάρων το 1997. Το 2002, τοποθετήθηκε στην 116 ΠΜ/ 336 Μοίρα σε αεροσκάφη Α-7Η Corsair ΙΙ, ενώ το 2004 τοποθετήθηκε στην 115 ΠΜ/ ΣΜΕΤ σε αεροσκάφη F-16 Block 52+. Από το 2005 υπηρετεί στην 340 Μοίρα.
Πριν από ενάμιση χρόνο, ο μοίραρχός του τον πρότεινε για ένταξη στην Ομάδα «ΖΕΥΣ» κι ύστερα από την επιτυχή ολοκλήρωση της εκπαίδευσής του από τον επικεφαλής της, σμηναγό Γεώργιο Ανδρουλάκη, εντάχθηκε στο δυναμικό των «γητευτών των αιθέρων».
