Τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται τον επόμενο μήνα από την εφαρμογή του «Καλλικράτη» στην τοπική αυτοδιοίκηση πρώτου και δευτέρου βαθμού, εν μέσω της μνημονιακής λαίλαπας, η οποία αφαίμαξε το 70% των πόρων δήμων και περιφερειών, επιφέροντας μια απίστευτη ένδεια, στο βασικό κοινωνικό δημοκρατικό κύτταρο, την αυτοδιοίκηση.
Τα θεσμοθετημένα έσοδα ουδέποτε αποδόθηκαν, ενώ αντίστοιχα αυξήθηκαν σημαντικά οι υποχρεώσεις δήμων και περιφερειών προς τους πολίτες, ενώ η κεντρική διοίκηση, σε ρόλο «Ποντίου Πιλάτου» απολαμβάνει προνόμια επί των προνομίων.
Την ίδια στιγμή που η κοινωνία πένεται. Φρικτές στιγμές πέρασαν οι Ημαθιώτες, κυρίως του κάμπου, λίγες μέρες πριν, από την έντονη βροχόπτωση. Περιουσίες καταστράφηκαν, από τους φουσκωμένους χείμαρρους και την υπερχείλιση ποταμών.
Με τους δήμους και την Περιφερειακή Ενότητα να έχουν υποστεί μείωση προσωπικού άνω του 60%, προσωπικό που ουδέποτε αναπληρώθηκε, χωρίς μηχανήματα, ανταλλακτικά και καύσιμα, η μάχη ήταν εκ των πραγμάτων άνιση.
Το ζήτημα είναι το πότε θα αντιληφθούν οι διαχρονικοί κυβερνώντες το ότι δεν μπορεί η Βουλή να διαθέτει 2.000 και πλέον υπαλλήλους, που διόρισαν διακομματικά και διαπαραταξιακά οι ίδιοι, όταν η Ημαθία έχει μόλις 4 κτηνιάτρους.
Κοινή διαπίστωση ότι ο «Καλλικράτης» πλέον έχει γίνει ένας σύγχρονος Προκρούστης, ο οποίος στραγγαλίζει κάθε τοπική ανάγκη. Από τις σχολικές μεταφορές, έως την διαχείριση των αυτονόητων της καθημερινότητας των πολιτών.
Θόδωρος Ελευθεριάδης
