Πολλοί είναι αυτοί που, λίγες ημέρες πριν την κάλπη, δεν ξέρουν ακόμα τι να ψηφίσουν.
Λίγο ο αιφνιδιασμός των πρόωρων εκλογών, λίγο ότι τους βαρεθήκαμε και δεν θέλουμε ούτε να ασχοληθούμε, και το λίγο-λίγο γίνεται πολύ και πολύ δεν θέλει να καλλιεργηθεί η αμφισβήτηση, η αμφιβολία και η αναποφασιστικότητα. Τι άλλο έχουμε να περιμένουμε;
Κι αυτούς δεν τους θέλουμε έτσι που μας κατάντησαν και τους άλλους δεν τους εμπιστευόμαστε και κανείς δεν μας πείθει πλέον, λένε οι περισσότεροι. Πέρα των κομματικών στελεχών και οπαδών, αυτή είναι η λέξη που «κλειδώνει» την επιλογή των υπολοίπων ψηφοφόρων: εμπιστοσύνη. Η εμπιστοσύνη ακόμα και σ’ αυτούς που δεν δοκιμάστηκαν ακόμα, μόνο και μόνο γιατί είναι πολιτικοί και κυνηγούν την εξουσία με τον μανδύα του σωτήρα, με λαϊκισμούς, εκφοβισμούς ή με χάδια, χωρίς συναίσθημα, στα αυτιά του λαού.
Ακόμα και σήμερα, λίγο πριν τις κάλπες, οι κόντρες, τα ξεμπροστιάσματα και η φαγωμάρα των πατριωτών δεν έχουν τελειωμό. Όλοι κρατούν άσσους στα μανίκια για το οριστικό χτύπημα του αντιπάλου χωρίς να τους νοιάζει εάν αυτό το χτύπημα πάει κατευθείαν στην καρδιά της πατρίδας και του ελληνικού λαού. Στο σώμα των ψηφοφόρων τους δηλαδή. Και καταλήγουν να γίνονται αστείοι.
Δυστυχώς όμως, μπροστά στο μικρόβιο της εξουσίας ακόμα και ο έμπολα ωχριά. Κι αυτοί κάνουν φιλότιμες προσπάθειες να μας απογοητεύουν, να μειώνουν τη νοημοσύνη μας και να μας αγανακτούν καθημερινά, ενώ, σύμφωνα με ρεπορτάζ της Kontra news, πήραν όλοι κανονικά το μισθό του Ιανουαρίου 2015 χωρίς να τον δουλέψουν, αφού η Βουλή έκλεισε στις 31 Δεκεμβρίου 2014. Άφησαν και το λευκό περιστέρι των Θεοφανείων, χτύπησαν και την τρομοκρατία κι αν είχαμε περισσότερο χρόνο θα έβρισκαν και τον Μέγα Αλέξανδρο!
Αααα! Τα άλλα τα νέα τα έμαθες πατέρα; Διέσπασα το παλιό μαγαζί, το κληρονομικό, και άνοιξα δικό μου!
Ειλικρινά, κουραστήκαμε να μας σώζουν τα μαγαζάκια, που μαζεύτηκαν όλα στο Κέντρο της πολιτικής γεωγραφίας. Μήπως να πάρουμε τα βουνά, να ανεβούμε λίγο ψηλότερα;
Σοφία Γκαγκούση
