Είναι κάτι τέτοιες στιγμές, που γυρνάς το μυαλό σου πίσω στο χρόνο. Όχι γιατί κάτι συγκλονιστικό μας συμβαίνει τώρα... είναι γιατί ζούμε πολλά αυτές τις στιγμές κι είναι δύσκολο να μην τις βάλουμε δίπλα στο χτες, που ζει στο σήμερα και ανασαίνει στο αύριο μας.
Σπανιότατα στην πολύχρονη, από τα μαθητικά χρόνια, πορεία μου στο ΠΑΣΟΚ εμφανίστηκαν στην συνείδησή μου διλήμματα, όπως αυτά που χαρακτηρίζουν τόσο την ύπαρξη ενός αξιοπρεπούς μέλλοντος για τους Έλληνες και την Ελλάδα, όσο και την ύπαρξη του ίδιου του ΠΑΣΟΚ.
Επιτακτικά διλήμματα, που επιζητούσαν άμεση απάντηση στις εκλογές που έρχονται: ο μη τερματισμός του μνημονίου κι η μη αποχώρηση του ΔΝΤ από την χώρα, η ανύπαρκτη ανάπτυξη και ανταγωνιστική παραγωγικότητα που φέρνουν την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας, η επικυριαρχία των ξένων συμφερόντων, η κατάπτωση των κοινωνικών και πολιτικών προτύπων, η αποθέωση του δόγματος της χρησιμοθηρίας ως μέσου κατάκτησης της εξουσίας με οποιοδήποτε τίμημα, η διαφθορά των πολιτικών από τις οικονομικές ελίτ, η υποθήκευση του μέλλοντος της νέας γενιάς της πατρίδας και των επόμενων, …. η διάσπαση του ΠΑΣΟΚ.
Θα μπορούσαν, λοιπόν οι εκλογές του 2015 να είναι μια ουσιαστική ευκαιρία ανάταξης για τους πολίτες και τον τόπο και μιας ύστατης προσπάθειας ενότητας για την επιβίωση του «Όλου ΠΑΣΟΚ;» …..και για τους δυο σημερινούς εκλογικούς σχηματισμούς της Δημοκρατικής Παράταξης;
Σε όλα αυτά προσπάθησα να απαντήσω και ως πολιτικό πρόσωπο και ως πολίτης. Πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο Ανδρέας Παπανδρέου. Αποτιμώντας σαφέστατα την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων.
Όταν μου ζητήθηκε, ένθεν κακείθεν, να δώσω την μάχη των επερχόμενων εκλογών, στρατεύτηκα με την ιδιότητα του μέλους του ΠΑΣΟΚ κάτω από το σύμβολο, που σφράγισε ο Ηγέτης μας Ανδρέας Παπανδρέου, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα μαζί με όλα τα ιδρυτικά του στελέχη. Κατέθεσα την υποψηφιότητά μου, ως Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην Ημαθία για τις επερχόμενες εθνικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015. Όπως ακριβώς μου είχε ζητηθεί, υπό την ίδια ηγεσία και τα θεσμικά όργανα του ΠΑΣΟΚ και στις δύο προηγούμενες αναμετρήσεις του 2012. Αποδέχθηκα δίχως διαπραγματεύσεις και προαπαιτούμενα. Δίχως τον παραμικρό φόβο, παρότι γνώριζα πολύ καλά και τότε αλλά κυρίως και τώρα, τις οριακές στιγμές για το Κίνημα μας.
Παρ ΄ ότι ποτέ δεν συμφώνησα με την συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. και άσκησα δριμύτατη και συνεχή κριτική. Γιατί το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Πατριωτική Προοδευτική Παράταξη προσδιορίζεται και σηματοδοτείται διαχρονικά από τις δυνάμεις του Κέντρου και της Αριστεράς.
Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις.
Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’.
Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.
«Το ΠΑΣΟΚ δεν κληρονομείται, δεν χαρίζεται και δεν τεμαχίζεται σε τιμάρια».-
