Αγαπητέ εκδότη, αγαπητοί φίλοι του ΛΑΟΥ
Επιτρέψτε μου να σας εκφράσω, συνοδεία των καλυτέρων μου ευχών, τη συγκίνηση που με διακατέχει, καθώς ένα σημαντικό χρονικό ορόσημο κατακτάται από την εφημερίδα σ(μ)ας. Τώρα που συμπληρώθηκαν 50 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο τοπικό κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό γίγνεσθαι, φαντάζομαι πως δεν θα θεωρήσετε χωρίς λόγο αυτή μου τη διάθεση, αφού η ενεργός συνύπαρξή μου με την εφημερίδα ξεκινάει από τα χρόνια της περιόδου των σπουδών μου στο Πανεπιστήμιο και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Οι θύμισες, γεννήτορες της συγκίνησης, αποτελούν ισχυρό διεγέρτη που διατηρεί αδιατάρακτη τη σχέση της εφημερίδας μαζί μου. Θύμισες που αναδύουν στο νου, ακόμη και τώρα-μετά από χρόνια-τις μυρωδιές το χαρτιού και του υλικού που χρησιμοποιούνταν για την διαμόρφωση των στοιχείων εκτύπωσης, στην αρχή της γνωριμίας μας. Το θόρυβο των μηχανών εκτύπωσης. Την αφή του σαγρέ γκρι χαρτιού όπου πρόχειρα έγραφα τις πρώτες σκέψεις μου. Τη ζεστασιά του χώρου, που έκανε να μου αρέσει να γράφω εκεί όταν βρισκόμουν στη Βέροια, παρά στο σπίτι μου. Την εικόνα της κίνησης των εργαζομένων, καθώς αυτοί οργάνωναν την περιπέτεια του μετασχηματισμού της τοπικής κοινωνικο-πολιτικής πραγματικότητας σε πληροφορία .
Αλλά και πέρα από αυτά, είναι ακόμη παρόντα τα συναισθήματα που είχαν να κάνουν με το άγχος που με διακατείχε για το αν θα αρέσει το κείμενό μου στον διορθωτή στην αρχή, στον εκδότη μετά, στους αναγνώστες στη συνέχεια. Παρούσα είναι ακόμη και η γλυκιά αγωνία μέχρι την πρώτη εκτύπωση, αυτή που θα χρησιμοποιούσε ο διορθωτής για να διορθώσει τις ατέλειες, αλλά και μέχρι την επόμενη, αυτή που θα κατέληγε στα χέρια των συγκατοίκων μου στη Βέροια. Παρών, βέβαια, και ο λόγος των υπευθύνων της έκδοσης και των αναγνωστών, λόγος που θεωρώ πως συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στη διαμόρφωσή μου ως Άνθρωπο. Αυτή είναι μια λειτουργία της εφημερίδας ΛΑΟΣ, την οποία σήμερα, την περίοδο της συμπλήρωσης 50 χρόνων έκδοσης, οφείλω να ομολογήσω αποστέλλοντας ταυτόχρονα τις ευχαριστίες μου.
Η εφημερίδα, η κάθε εφημερίδα «που σέβεται την ύπαρξή της», δεν (πρέπει να) είναι τίποτε άλλο εκτός από: ένα σύστημα συγκέντρωσης δεδομένων, ένας μηχανισμός πληροφοριακής σύντηξης, μια διαδικασία ελέγχου, επεξεργασίας, αποδοχής, απόρριψης και προβολής των επεξεργασμένων πλέον κοινωνικών δεδομένων. Ένα δυναμικό εργαλείο διασποράς της μετασχηματισμένης αντιληπτής πραγματικότητας, πίσω στην κοινότητα των αναγνωστών. Η συνεχής μου αλληλεπίδραση με την εφημερίδα ΛΑΟΣ, μου επιτρέπει να θεωρώ πως επιτελεί με τον καλύτερο τρόπο αυτές τις λειτουργίες.
Σήμερα, που η δυναμική των διεργασιών σε όλους τους χώρους, στην επιστήμη, την τεχνολογία, την οικονομία, την πολιτική, έχει διαμορφώσει συνθήκες κατακλυσμιαίων αλλαγών σε κοινωνικό επίπεδο, ο ρόλος της εφημερίδας ΛΑΟΣ είναι ακόμη πιο αναγκαίος. Σίγουρα οι συνθήκες θα προκαλέσουν ανατροπές σε υφιστάμενες λογικές και η εφημερίδα δεν μπορεί να αποτελεί εξαίρεση από τις συνολικές αλλαγές. Υπάρχει όμως μια σημαντική για το μέλλον λειτουργία, πέρα από αυτή της ενημέρωσης: Η λειτουργία της υποστήριξης της μάθησης.
Πέρα δηλαδή από την συμβολή στην αύξηση του γνωσιακού φορτίου, η εφημερίδα στις εποχές που έρχονται θα πρέπει να υποστηρίξει και το μετασχηματισμό των γνωστικών δομών σε κοινωνικό επίπεδο. Αυτός είναι ένας ιδιαίτερα απαιτητικός ρόλος, που όμως είναι αναγκαίος για την οικοδόμηση ενός λογικού μέλλοντος. Θέλω να πιστεύω πως η εφημερίδα ΛΑΟΣ, καθώς αρχίζει να διαμορφώνει τη δεύτερη πεντηκονταετία της, θα κινηθεί προς την κατεύθυνση αυτή. Οι αρχικές ευχές μου, λοιπόν, συμπληρώνονται: Ο ΛΑΟΣ να συνεχίσει να συμβάλλει στην πληροφόρηση των αναγνωστών του, αλλά και να ενισχύσει τη συμμετοχή του στη γνωστική απελευθέρωση των ανθρώπων που αλληλεπιδρούν μαζί του, ώστε μετά από καιρό να μπορεί να υπάρξει μια καλύτερη κοινωνία, μιας πραγματικής Πόλεως.
Φιλικά
Κωνσταντίνος Α. Ζώκος
