Ο Γεώργιος Τσαλέρας υπήρξε, κατά κοινή ομολογία, μία εξέχουσα προσωπικότητα της Βέροιας και άφησε, στο διάβα της ζωής του, ανεξίτηλα τα σημάδια σ’ όλους τους τομείς της δραστηριότητός του.
Υπόδειγμα ανθρώπου, προσιτού, πνευματικά καλλιεργουμένου, με αισθήματα χριστιανικής αγάπης προς τον πλησίον. Αγαπητός σ’ όλους και ανεξίκακος.
Υπόδειγμα άριστου οικογενειάρχου και πρότυπο συνεργασίας και αγάπης ανδρογύνου.
Ο Γεώργιος και η Ρούλα ήταν ένα δακτυλοδεικτούμενο ζευγάρι που εκτός από υπόδειγμα οικογένειας, ήταν δημιουργικοί, δραστήριοι και πρόσφεραν ό,τι μπορούσαν για το καλό των Βεροιωτών.
Άριστος μαθηματικός, ο Γεώργιος, με ευρύτερες γνώσεις και με πέννα αξιοθαύμαστη. Πολύ καλός στα Ελληνικά χωρίς να έχει σπουδάσει Φιλολογία.
Ο αείμνηστος ήταν άριστος επιστήμονας και εκπαιδευτικός με υπέρ σύγχρονες διδακτικές μεθόδους και διοικητικές ικανότητες.
Όσοι εργαστήκαμε στα Ιδιωτικά Εκπαιδευτήρια που ίδρυσε με την αξέχαστη Ρούλα, ως νέοι εκπαιδευτικοί, μάθαμε την τέχνη του διδάσκειν, τη σωστή συμπεριφορά απέναντι στους μαθητές και γονείς και προπαντός τον τρόπο διοίκησης ενός σχολείου. Ήταν ο μεγάλος δάσκαλός μας.
Εκεί που διέπρεψε ο αείμνηστος Γεώργιος Τσαλέρας ήταν η περίοδος που ήταν Δήμαρχος Βεροίας (1967-1974). Υπηρέτησε ως δήμαρχος τη Βέροια σε δύσκολα χρόνια, αλλά ως απόλυτα δημοκράτης και έμπλεος χριστιανικών αρετών, εξυπηρέτησε και βοήθησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους συμπολίτες του, ανεξάρτητα πολιτικών πεποιθήσεων. Έχουν να λένε οι συμπατριώτες του για τη στάση του αυτή.
Κανέναν δεν έβλαψε. Ευτυχώς που στην περίοδο αυτή Δήμαρχος ήταν ο Γ. Τσαλέρας.
Όταν ζούσε ο αείμνηστος τα έλεγαν αυτά. Όχι τώρα που άφησε τα εγκόσμια.
Ήταν ένας μεγάλος οραματιστής-Δήμαρχος. Έβγαλε την πόλη από τις λάσπες και αναμόρφωσε την πόλη μας. Ήταν ένας από τους καλύτερους Δημάρχους της Βεροίας.
Πέρα απ’ όλα αυτά, ο Γ. Τσαλέρας άφησε πίσω του αξιόλογο συγγραφικό έργο.
Ο Γ. Τσαλέρας δεν άφησε μόνο την καλή μαρτυρία για το άτομό του, αλλά και απογόνους, τις κόρες Μίμα και Κατερίνα, τους γαμπρούς του Αργύρη Γκαμπέση και Σάββα Βλαχόπουλο και τα εγγόνια του που επηρεασμένα από το μεγαλείο της ψυχής και το ηθικό μέγεθος των εκλιπόντων (Γεωργίου και Ρούλας), συνεχίζουν το δρόμο που χάραξαν, το δρόμο του καλού παραδείγματος και της προσφοράς. Ο Θεός να τους δίνει δύναμη και μακροημέρευση για να θυμούνται (παππού, πατέρα, πεθερό) προς όφελος των ιδίων και της κοινωνίας που έχει ανάγκη πραγματικών παραδειγμάτων.
Τέτοιους ανθρώπους, σαν τον Γεώργιο και τη Ρούλα κέρδισαν οι ουρανοί και έχασε η κοινωνία της Βέροιας.
Να είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει.
