Ήξεις αφήξεις ουκ εν πολέμω θνήξεις… Αυτόν τον διφορούμενο χρησμό της Πυθίας περιείχαν μάλλον οι πρόσφατες δηλώσεις του Ρώσου προέδρου Πούτιν για το ζήτημα της άρσης του ρώσικου εμπάργκο στα ελληνικά προϊόντα. Η παραφιλολογία των τελευταίων μηνών για την πιθανότητα να αρθεί το εμπάργκο κορυφώθηκε λόγω της πρόσφατης επίσκεψης Τσίπρα στη Μόσχα. Οι προσδοκίες πολλές, όπως και η ελπίδα. Ωστόσο, ο θησαυρός αποδείχθηκε άνθρακες. Τουλάχιστον σε πρώτη φάση.
Και να μπορούσε να άρει το εμπάργκο η ρώσικη πλευρά απέναντι σε κάποια μέλη της Ε.Ε., εκτιμώ πως δεν θα το έκανε πάνω από το τραπέζι. Συνεπώς, η αναφορά για εναλλακτικέ λύσεις συνεργασίας, όπως η ίδρυση μεικτών ελληνορωσικών εταιρειών μεταποίησης «ελληνικής πρώτης ύλης», οι οποίες και θα είναι ο φορέας της έμμεσης παράκαμψης του εμπάργκο στα ελληνικά αγροτικά προϊόντα και τρόφιμα, είναι μάλλον προς αυτή την κατεύθυνση.
Ο συγκεκριμένος σχεδιασμός δεν είναι νέος, αφού κυκλοφόρησε ως προοπτική εδώ και αρκετό καιρό και είναι σε γνώση της Κοινοπραξίας Ομάδων Παραγωγών και Συνεταιρισμών Ημαθίας και άλλων τοπικών φορέων. Εκείνο που δεν ξέρουμε είναι πόσο ακριβώς αυτός ο σχεδιασμός θα ‘αντικαταστήσει’ το εμπάργκο για τη φετινή περίοδο, και εντέλει πόσο θα βοηθήσει τα ελληνικά προϊόντα και τους παραγωγούς. Και φυσικά, αν τα προϊόντα της Ημαθίας, κυρίως τα φρούτα, θα είναι ανάμεσα στα πρώτα προϊόντα αυτής της συνεργασίας, δεδομένου ότι οι πληροφορίες αναφέρουν καταρχήν επισκέψεις Ρώσων επιθεωρητών σε κτηνοτροφικές μονάδες, εταιρείες γαλακτοκομικών και ιχθυοκαλλιέργειες, με διεύρυνση της γκάμας των προϊόντων στην πορεία.
Αυτά και υπομονή και Καλή Ανάσταση!
