Σκηνικό ντροπής το βράδυ της Κυριακής στην Ελιά, μπροστά από το μπάσκετ. Με τον σύζυγό της σε αναπηρικό καρότσι η κυρία ψάχνει μάταια να βρει διέξοδο να ανέβει στο πεζοδρόμιο, για να κινηθεί με ασφάλεια. Τα παρκαρισμένα λεωφορεία και αυτοκίνητα στην οδό, νόμιμα και παράνομα, έχουν κλείσει κάθε δίοδο για τα αναπηρικά καρότσια. Κατά συνέπεια, η κυρία κυκλοφορεί με το καρότσι μέσα στον δρόμο, μην έχοντας άλλη επιλογή. Τη βλέπουμε θυμωμένη, απογοητευμένη, έτοιμη να εκραγεί και να καταρρεύσει. Δεν συμβαίνει τίποτε απ’ αυτά. Αντιμετωπίζει το μαρτύριό της με δύναμη και περηφάνια. Συνεχίζει την επικίνδυνη διαδρομή δίπλα και απέναντι από τα αυτοκίνητα, ευτυχώς χωρίς ατύχημα. Μέχρι την άλλη φορά…
Είναι πολλά τα ζητήματα παιδείας που υστερούμε στον τόπο μας. Κυρίαρχο ο εγωισμός και η αδιαφορία μας για τον κάθε συνάνθρωπο, προκειμένου για μια θέση στάθμευσης κοντά στον χώρο εξόδου μας. Για να μην κουραστούμε κατά τον γυρισμό. Να κουράζονται άλλοι…
