Σε τεντωμένο σχοινί βαδίζει αυτή τη στιγμή η οικονομία της χώρας μας. Οι δανειστές δεν κάνουν πίσω, αλλά και οι εσωκομματικές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνουν πίσω. Και δεν αφήνουν τον Τσίπρα να τα βρει με τους εταίρους μας. Έτσι, είναι υποχρεωμένος ο πρωθυπουργός να ακροβατεί, όμως για πόσο;…
Τη σύγκληση του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών υπό τον πρόεδρο της δημοκρατίας ζητεί η αντιπολίτευση, λόγω του κρίσιμου της κατάστασης. Όχι όμως όλη η αντιπολίτευση, ούτε καν όλη η λεγόμενη «μνημονιακή». Και προκαλεί εντύπωση η στάση που τηρεί αυτή τη στιγμή η Νέα Δημοκρατία, που ενώ επικαλείται κρισιμότητα της κατάστασης, δεν ζητεί όπως το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι σύγκληση του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών. Όπως το ίδιο περίπου κάνει με το συνέδριο ο Αντώνης Σαμαράς, που ενώ βλέπει την άσχημη κατάσταση στο κόμμα του μετά τις εκλογές και του το ζητούν επιτακτικά πολλά ακόμα και κορυφαία, στελέχη του κόμματος, δεν συγκαλεί το συνέδριο. Επικαλείται τις κρίσιμες στιγμές που περνάει η χώρα και το ότι σ’ αυτή τη φάση δεν πρέπει να δημιουργηθεί περαιτέρω κρίση στο κόμμα με τη σύγκληση ενός συνεδρίου. Δεν παραλείπει όμως να πηγαίνει στην Κομισιόν και να συνομιλεί με τον Γιούνγκερ, ας ελπίσουμε προς το σκοπό εξεύρεσης λύσης στο ελληνικό πρόβλημα.
Και ενώ η αλλαγή πλεύσης, που τηρεί πλέον η ελληνική κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις, ήταν επιβεβλημένη και για το λόγο αυτόν είχε ορίσει νέο διαπραγματευτή ο Τσίπρας τον Τσακαλώτο, ξαφνικά μας προέκυψε και πάλι ο Βαρουφάκης, που θα συνεχίσει λέει να εκπροσωπεί ως υπουργός οικονομικών τη χώρα στο Eurogroup. Μετά τα όσα αυτός είπε, αλλά κυρίως μετά τα όσα του… έσυραν οι συνάδελφοί του ευρωπαίοι υπουργοί, ο Γιάνης πηγαίνει πάλι να τους συναντήσει και να τους πείσει ότι υπάρχει αλλαγή στη γραμμή της χώρας του. Άραγε μόνο με τον Τσίπρα μίλησε για τη νέα γραμμή που θα τηρήσει ή και με τον Στρατούλη και με τον Λαφαζάνη; Γιατί αν οι τελευταίο δεν συγκατατέθηκαν, δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα, όχι στις Βρυξέλλες, αλλά αυτή τη φορά στην Αθήνα.
Τ.Π.
