Προσπαθώ πραγματικά να γράψω και να σχολιάσω το πολιτικο-οικονομικό-κοινωνικό γίγνεσθαι τον τελευταίο καιρό και αυτοκτονούν οι λέξεις…
Δεν προλαβαίνω να αποτυπώσω μια δήλωση και τσούπ έρχεται η ξεδήλωσή της. Αυτό που ανακοινώνεται σήμερα, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα ισχύει και αύριο και δεν θα αναιρεθεί από άλλο υφυπουργείο όσον αφορά τα εσωτερικά ζητήματα ή από κάποιον Ευρωπαίο εταίρο όσον αφορά τα εξωτερικά.. Άλλα αυτοί, άλλα εκείνοι ,άλλα οι άλλοι, άλλα μέσα ,άλλα παραμέσα των συνιστωσών, άλλα στους Θεσμούς, άλλα στην Ευρώπη.
Κάθε Δευτέρα που ξεκινάει, είναι μια κρίσιμη εβδομάδα και μέχρι την Παρασκευή είμαστε και πάλι μπερδεμένοι και σαστισμένοι με ότι δεν επιτεύχθηκε τελικά. Μετά από κάθε κρίσιμη συνάντηση κάποιοι εκτιμούν ότι κάτι προχώρησε και κάποιοι ότι πήγαμε ένα μήνα πίσω. Οι διαπραγματεύσεις βαδίζουν με ρυθμό κουρασμένης χελώνας και οι πολίτες έχουν επίσης κουραστεί ψυχικά από τα καψώνια των θεσμών.
Κουραστήκαμε να προσπαθούμε να παρακολουθούμε και να μαντεύουμε το αύριο και τι γίνεται αληθινά γύρω μας, για τη ζωή μας. Σε λίγο θα χάσουμε και τα ψυχικά μας αποθέματα –όσα έμειναν-και δεν θα έχουμε τί να επιστρατεύσουμε όταν χρειαστεί στα χειρότερα
Όσο για τη βουλή, πεδίο μάχης άδοξο…Επιτέλους ή αυτοί να αρχίσουν τα ηρεμιστικά και να σοβαρευτούν ή εμείς να το ρίξουμε στα dvd και τις παλιές ελληνικές κωμωδίες.!
Πόσο επιτέλους να αντέξει ο έλληνας;
Σοφία Γκαγκούση
