Πριν από περίπου δύο μήνες γράφαμε με αγωνία για τον χαμένο ωφέλιμο χρόνο παραγωγής πραγματικής πολιτικής στη συνεδρίαση του κορυφαίου πολιτικού οργάνου της Βέροιας για εξαγωγή ψηφισμάτων, των οποίων η χρησιμότητα είναι λίγο-πολύ γνωστή. Τότε περίπου 20 επαγγελματίες και πολίτες περίμεναν στο ακροατήριο για θέματα της ημερήσιας διάταξης που είχαν να κάνουν με τη δουλειά τους (τουριστική προβολή και ανανέωση αδειών λαϊκής αγοράς). Τα θέματα τους συζητήθηκαν μετά την παρέλευση 2,5 ωρών, αφού το συμβούλιο είχε κρίνει ότι ήταν πιο κρίσιμο ένα ψήφισμα εναντίον της λιτότητας και συζητούσε γι’ αυτό επί δίωρο...
Στη συνεδρίαση της Δευτέρας είχαμε ανάλογη και χειρότερη συνέχεια. Θέματα εκτός ημερήσιας διάταξης και ψηφίσματα (σειρά είχε... η γενοκτονία των Αρμενίων!) αυτή τη φορά ξεπέρασαν το τρίωρο. Με 50 και πλέον δημότες της Σφηκιάς στο ακροατήριο να περιμένουν υπομονετικά για το πρώτο θέμα της ημερήσιας διάταξης, που είχε να κάνει με το βίος τους, τις χαμένες επιδοτήσεις και το μέλλον τους...
Επαναλαμβάνω λοιπόν με πολύ σεβασμό όσα είχα γράψει τότε και φυσικά δεν θα επανέλθω:
«Κατά την ταπεινή μου άποψη, το δημοτικό συμβούλιο πρέπει να αποκτήσει ενεργό ρόλο στην ουσία και όχι στα λόγια. Με ιδέες και προτάσεις έργου και δράσης, ώστε ο κάθε δημοτικός σύμβουλος -όλων των παρατάξεων- να γίνει γρανάζι μιας μηχανής παραγωγής μετρήσιμων αποτελεσμάτων για τον δήμο του. Τα δε ψηφίσματα να περιοριστούν στα άκρως απαραίτητα και να αποτελούν αντικείμενο μιας διαπαραταξιακής ομάδας που στο περιθώριο της συνεδρίασης θα συμφωνεί στις γενικές γραμμές ενός κειμένου, το οποίο θα έρχεται για τελική έγκριση μετά το τέλος της ημερήσιας διάταξης...»
Κώστας Παναγιωτίδης
