Εμπνεύστρια της Παγκόσμιας Ημέρας του Πατέρα ήταν η αμερικανίδα Σονόρα Σμαρτ Ντοντ, που θέλησε να καθιερώσει μια γιορτή ανάλογη με την Ημέρα της Μητέρας, προκειμένου να τιμήσει τον πατέρα της Γουίλιαμ Τζάκσον Σμαρτ, βετεράνο του Αμερικανικού Εμφυλίου, που ανέθρεψε μόνος του τα 6 παιδιά της οικογένειας.Η Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα πρωτογιορτάστηκε στις 19 Ιουνίου 1910 και από τότε γιορτάζεται κάθε τρίτη Κυριακή του Ιουνίου.
Ο πατέρας θεωρείται ο προστάτης και ο υπερασπιστής της οικογένειας, είναι αυτός ο οποίος εδραιώνει στην ψυχή του παιδιού το συναίσθημα της ασφάλειας. Για τον Πυθαγόρα “Τίποτε πιό σεβάσμιο δεν υπάρχει από την ιδιότητα του πατέρα”, ο οποίος είναι το καλύτερο παράδειγμα για τα παιδιά του και “αξίζει περισσότερο από εκατό δασκάλους” σύμφωνα με τον Τζoρτζ Χέρμπερ .
Χθες είπαμε “ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ” στους μπαμπάδες με ένα γλυκό φιλί και μια ζεστή αγκαλιά.
Για τους μπαμπάδες μας που έφυγαν...
Ανέστης Ευαγγέλου: Υπεραστική συνδιάλεξη
«Εχτές το βράδυ μου τηλεφώνησε
ο πατέρας μου.
Στείλε μου μερικά
πενηνταράκια ούζο, μου είπε,
και καναδυό κούτες τσιγάρα
σέρτικα, να κάθουμαι τα βράδια
να σας συλλογιέμαι.
Και -να μην
το ξεχάσω- και πεντέξι δίσκους
φωναγράφου μ`εκείνα τα παλιά, ξέρεις,
ποντιακά τραγούδια, τα λυπητερά.
Εδώ στα ξένα δύσκολα περνούν οι μέρες
και που να βρεις τσιγάρα, ούζο και τραγούδια της πατρίδας, στα μαγαζάκια τ` ουρανού.» (Τα ωραιότερα ποιήματα για τον πατέρα, Καστανιώτης)
ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ: καθορίστηκε στις 21 Ιουνίου, συμβολική ημερομηνία λόγω της έναρξης του καλοκαιρινού ηλιοστασίου. Η Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής καθιερώθηκε το 1982 με πρωτοβουλία του, τότε, Γάλλου υπουργού πολιτισμού Ζακ Λανγκ, του Γαλλικού Υπουργείου Πολιτισμού και την αιγίδα του Δήμου του Παρισιού. Η Γιορτή της Μουσικής, από το 1985, εξαπλώθηκε έξω από τα Γαλλικά σύνορα και η Αθήνα, 1η Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης, με πρωτοβουλία της Μελίνας Μερκούρη, ήταν η πρώτη πόλη στην οποία η Γιορτή πραγματοποιήθηκε εκτός Γαλλίας.
Η Μουσική είναι είδος τέχνης, ή Η Τέχνη κατά Σοπενάουερ και Νίτσε, είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους μπορούν οι άνθρωποι να εκφράζονται καλλιτεχνικά, να συμμετέχουν και να επικοινωνούν, να παίζουν και να επινοούν. Για πολλούς η μουσική είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους, της καθημερινότητάς τους. Είναι μέσο ψυχαγωγίας, ξεκούρασης και χαλάρωσης. Για άλλους, μουσικούς, μουσικοσυνθέτες κλπ, αποτελεί τρόπο σκέψης και έκφρασης, τρόπο ζωής. Γνωστή και ως Απολλώνια Τέχνη, η μουσική παίρνει το όνομά της από τις εννέα Μούσες της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. Στην αρχαία Ελλάδα θεωρούσαν πρωταρχικής σημασίας τη μουσική παιδεία, γιατί πίστευαν ότι με τη μουσική διαμόρφωναν ολοκληρωμένες και, κυρίως, πειθαρχημένες προσωπικότητες. Την αντίληψη των αρχαίων για την παιδαγωγική σημασία της διδασκαλίας της μουσικής διατυπώνει με απόλυτη σαφήνεια ο Πρωταγόρας στον ομώνυμο πλατωνικό διάλογο (Πλάτωνος Πρωταγόρας 326 β).Κατά τον Πρωταγόρα, λοιπόν,οι δάσκαλοι της Μουσικής “αναγκάζουν τις ψυχές των παιδιών να εξοικειώνονται με τους ρυθμούς και τις αρμονίες της μουσικής, ώστε να γίνουν ημερότεροι άνθρωποι και, αφού συνηθίσουν στον καλό ρυθμό, να γίνουν χρήσιμοι και στους λόγους και στις πράξεις, γιατί ολόκληρη η ζωή του ανθρώπου έχει ανάγκη και από καλό ρυθμό και από καλή αρμονία “.
Καραγιαννίδου Σοφία
