Δουλειά, σχεδιασμούς, οργάνωση, σταθερό περιβάλλον και άλλα πολλά μπορεί να μην καταφέρνουμε να κάνουμε τόσα χρόνια στην Ελλάδα, ωστόσο εκλογές μπορούμε να κάνουμε ανά πάσα ώρα και στιγμή, ακόμη και δι’ ασήμαντον αφορμήν. Όσο άσκοπες ήταν οι εκλογές του περασμένου Ιανουαρίου (θυμίζω ότι προκλήθηκαν με ευθύνη ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. λόγω εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας), ειδικά επειδή το οικονομικό περιβάλλον των δεικτών εκείνη την περίοδο περνούσε σε τροχιά σταθεροποίησης, τόσο άσκοπα έγινε και το δημοψήφισμα του καλοκαιριού. Τόσο άσκοπα θα γίνουν και αυτές οι εκλογές, για να αναδείξουν και πάλι μια κυβέρνηση με ισχνή πλειοψηφία και ακόμη ισχνότερο λαϊκό έρεισμα.
Η σημερινή αδιέξοδη κατάσταση συντηρείται με ευθύνη όλων των πολιτικών κομμάτων, που δυστυχώς δεν έχουν αντιληφθεί το χρέος τους. Ότι στις κρίσιμες περιστάσεις, καλό είναι να προβαίνουν σε αυτοκριτική και δι’ αυτής να σιωπούν και να δίνουν τον πρώτο ρόλο στην ομαλότητα και τον ρεαλισμό των πραγματικά ‘σοφών’ και άξιων της χώρας.
Η μόνη επιλογή στην παρούσα φάση για τη χώρα, κατά την ταπεινότητά μου, θα ήταν μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας ικανού χρόνου, και σίγουρα όχι τριών μηνών όπως στο παρελθόν. Ολιγομελούς (και όχι 50 υπουργών χάριν πολιτικών ισορροπιών που μας έκαψαν), αποτελούμενης από προσωπικότητες αναμφίβολης αξίας, που θα κληθούν να εφαρμόσουν αυτά τα αναγκαία μέτρα που όλοι τα ψηφίσανε και κανείς δεν τα πιστεύει, σε συνδυασμό με άλλες εθνικές επιλογές που καμία κυβέρνηση δεν τόλμησε να αγγίξει λόγω πολιτικού κόστους, μήπως και αντιστραφεί το κλίμα. Μόνο μια τέτοια κυβέρνηση θα είχε τη σχετική ανοχή του ελληνικού λαού, για να οδηγήσει τη χώρα στην ομαλότητα και τη σοβαρότητα. Κάθε άλλη επιλογή, μοιραία θα σκοντάφτει στα αντιπολιτευτικά αντανακλαστικά της ενίοτε μειοψηφίας, που θα συνεχίσει στην επιδίωξη της εναλλαγής στην εξουσία πολιτικού προσωπικού που αποδείχθηκε ανίκανο, ανώριμο και αναποτελεσματικό.
Με την κυβέρνηση εθνικής ενότητας, θαρρώ πως θα δοθεί η δυνατότητα εκσυγχρονισμού των κομμάτων με νέα και μη ανεπάγγελτα στελέχη, σαν μια καλή νέα αρχή για το πολιτικό σκηνικό. Όλες οι άλλες εναλλακτικές είναι μη βιώσιμες.
Κώστας Παναγιωτίδης
Υ.Γ.: Και μετά ξύπνησα!
