Ένα πολύ αγαπημένο πρόσωπο έφυγε προχθές από τη ζωή. Πρόκειται για την Ελευθερία (Ρούλα) σύζυγο του Μιχάλη Μουρατίδη, που εδώ και χρόνια διέμενε στο Τορόντο του Καναδά.
Με μεγάλη κοινωνική δράση, τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγός της, ήταν ο Άνθρωπος (με άλφα κεφαλαίο) στον οποίο ακουμπούσαν και έβρισκαν θαλπωρή οι συμπατριώτες της που πήγαιναν στον Καναδά, είτε σαν επισκέπτες, είτε για να βρουν την τύχη τους. Αξέχαστη θα μείνει η φιλοξενία και οι διευκολύνσεις που παρείχε μαζί με τον σύζυγό της, σ’ όλους τους πολιτιστικούς συλλόγους που επισκέπτονταν τον Καναδά.
• Ο «Λαός» εκφράζει στον αγαπημένο της σύζυγο Μιχάλη και στα παιδιά τους τα θερμά του συλλυπητήρια.
Αντίο Ρούλα
Έφυγε για πάντα από κοντά μας στις 15-9-2015 η αγαπημένο σ’ όλους μας Ελευθερία (Ρούλα) Αργυροπούλου, σύζυγος Μιχάλη Μουρατίδη, που διέμενε στο Τορόντο του Καναδά.
Η Ρούλα ήταν πασίγνωστη όχι μόνο σ’ όλο τον απόδημο ελληνισμό του Καναδά αλλά και της Αμερικής για την κοινωνική, ανθρωπιστική και πολιτιστική προσφορά της.
Μαζί με τον σύζυγό της Μιχάλη, ήταν για όλους όσους τους επισκέπτονταν στο Τορόντο του Καναδά, μια μεγάλη αγκαλιά.
Το ζευγάρι ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Πολιτιστικού-Ανθρωπιστικού Συλλόγου «Βεργίνα» στον οποίο άλλοτε προήδρευαν ή ο Μιχάλης ή η Ρούλα.
Η δραστηριότητά τους και η προσφορά τους στον άνθρωπο και τον Πολιτισμό ήταν πολύ μεγάλη. Συμμετείχαν σε διεθνή συνέδρια εκπροσωπώντας τους Πόντιους κάνοντας αισθητή και αποτελεσματική την παρουσία τους. Δεν υπήρχε οποιοσδήποτε πολιτιστικός σύλλογος που επισκεπτόταν το Τορόντο, που να μην φιλοξενηθεί στο σπίτι τους. Η φιλοξενία τους ήταν απαράμιλλη.
Απέκτησαν 3 αγόρια, 3 λαμπρούς επιστήμονες, και 5 εγγόνια.
Για ένα διάστημα και για οικογενειακούς λόγους επέστρεψαν στην Ελλάδα, στη Βέροια, όπου με αμείωτο ενδιαφέρον συνέχισαν τις δραστηριότητές τους.
Ο θάνατός της αφήνει ένα μεγάλο κενό τόσο στα προσφιλή της πρόσωπα όσο και σ’ εμάς τις συμμαθήτριες και συμμαθητές. Τα χρόνια που ζήσαμε στα νιάτα μας ήταν τόσο ωραία, τόσο τρυφερά και αλησμόνητα. Δεν πρόκειται ποτέ να σε ξεχάσουμε γλυκιά μας και ωραία Ρούλα. Θα μας λείψει ο καλός σου λόγος και το χαμόγελό σου. Καλό σου ταξίδι.
Με πολύ θλίψη, οι συμμαθήτριες και συμμαθητές σου από το Γυμνάσιο, το 1962
