Με την ευκαιρία έναρξης του νέου δικαστικού έτους, το περασμένο Σάββατο 3 Οκτωβρίου, ημέρα της γιορτής του προστάτη της Δικαιοσύνης Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, πραγματοποιήθηκε στις 11 το πρωί στα γραφεία του Δικηγορικού Συλλόγου Βέροιας εκδήλωση προς τιμήν των αποχωρούντων από την ενεργό υπηρεσία και των νεοδιορισθέντων δικηγόρων του συλλόγου.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με Θεία Λειτουργία στο Μητροπολιτικό Ναό Βέροιας και μνημόσυνο των αποβιωσάντων δικηγόρων, συμβολαιογράφων, δικαστικών υπαλλήλων και δικαστικών επιμελητών και στις 11.00 π.μ. έγινε ο αγιασμός στη Λέσχη του Δικηγορικού Συλλόγου Βέροιας. Ακολούθησε σύντομη ομιλία του προέδρου Δ. Ζυγουλιάνου ο οποίος μίλησε για το λειτούργημα του δικηγόρου στους δύσκολους σημερινούς καιρούς και ο αποχαιρετισμός των δύο αποχωρούντων δικηγόρων Αθανάσιου Γιαμά ο οποίος έλειπε από την εκδήλωση δεχόμενος τις ευχές όλων για καλή υγεία και Νίκου Χαλάτση ο οποίος έλαβε τιμητική πλακέτα από το μέλος του Δ.Σ. Φώτη Καραβασίλη. Στη συνέχεια το Δ.Σ υποδέχθηκε τους 14 νεοδιορισθέντες δικηγόρους: Αντωνία Κάκουρα, Κωσταντίνο Καπανίδη, Φωτεινή Παπαστεργίου, Ελένη Παναγιώτου, Σταύρο Πρόιο, Χρυσούλα Ντιτούρα, Αλέξανδρο Γκέκα, Θωμά Καλοκύρη, Ευάγγελο Τσιμούρα, Αντώνιο Μπιδέρη, Φανή Λαφαζάνη, Ευφροσύνη Δημητροπούλου, Ελισάβετ Πατσίκα και Γεώργιο Κωστή.
Χαιρετισμό απήυθυνε ο Σταύρος Πρόιος, ως εκπρόσωπος των νέων δικηγόρων ο οποίος μεταξύ άλλων έθιξε το πρόβλημα της «απελπιστικά αργής» απονομής της δικαιοσύνης στη χώρα μας, που φτάνει, όπως είπε, τα όρια της αρνησιδικίας και τέλος υπενθύμισε κάποια εδάφια από τον Κώδικα δεοντολογίας με βάση τα οποία ευχήθηκε στους νέους συναδέλφους του να ασκούν το λειτούργημα σύμφωνα με τον κώδικα, δηλαδή με ηθική, με κοινωνική δικαιοσύνη και ευαισθησία, με γνώμονα την καθαρή τους συνείδηση. Τα εδάφια που διάβασε αναφέρουν χαρακτηριστικά: «To άρθρο 3 ορίζει ότι «Ο δικηγόρος δεν περιορίζεται μόνο στα στενά επαγγελματικά του συμφέροντα, αλλά ενδιαφέρεται για τα γενικότερα προβλήματα της Χώρας και ασκεί το λειτούργημα του κατά τρόπο ώστε να είναι χρήσιμος και στα άτομα και στο κοινωνικό σύνολο». Κατά το άρθρο 2 «ο δικηγόρος είναι υπέρμαχος της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης και υπερασπίζεται με θάρρος και αυταπάρνηση τα ατομικά, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών. Επίσης, ο Δικηγόρος υποχρεούται να προστατεύει την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, εναντίον οποιασδήποτε μορφής επεμβάσεως οποιουδήποτε παράγοντα, ενώ τέλος είναι ο φυσικός υπερασπιστής των αδικούμενων και των καταπιεζόμενων».
Τέλος μίλησε ο δικηγόρος Θωμάς Καλοκύρης με θέμα την επιτυχία της αισιοδοξίας, τονίζοντας μεταξύ άλλων: «Μας λένε κάποιοι που πέτυχαν πώς ο δρόμος της επιτυχίας έχει κλείσει εδώ και καιρό, ενώ κάποιοι που απέτυχαν μας λένε πώς ο δρόμος αυτός δεν άνοιξε ποτέ. Εμείς τους απαντάμε πώς η επιτυχία δεν είναι δρόμος. Είναι τρόπος ζωής.
Μας λένε κάποιοι που τα παράτησαν πώς το να τα καταφέρεις είναι δύσκολο ενώ κάποιοι που τα κατάφεραν μας λένε πώς είναι δύσκολο για εμάς. Εμείς τους απαντάμε πώς απέναντι σε τέτοια σκέψη το να αποτύχουμε γίνεται ακόμη δυσκολότερο.
Μας λένε κάποιοι που έχουν εμπειρία πώς η δικηγορία του 20ου αιώνα αλλάζει, εκσυγχρονίζεται, η ύλη εργασίας μειώνεται, οι παρελκύσεις δυσχεραίνονται, οι προθεσμίες συντέμνονται, το άγνωστο έρχεται και πώς το καινούργιο είναι κακό και πρέπει να το φοβόμαστε. Εμείς τους απαντάμε, πώς το άγνωστο, το καινούργιο – εμείς είμαστε.
Μας λένε κάποιοι που πολιτεύονται πώς δεν αξίζει να λερώσουμε τα χέρια μας με τη βρωμιά της εξουσίας αν θέλουμε να κοιμόμαστε ήσυχοι τα βράδια. Κι εμείς – έχοντας μείνει πολλά βράδια άυπνοι από την αγωνία και την ανησυχία για το μέλλον μας – τους απαντούμε πως πλέον τους αποδεσμεύουμε από αυτήν την ευθύνη – ας κοιμηθούμε ήσυχοι.
Μας λένε κάποιοι που θεωρούν τους εαυτούς τους επιτυχημένους πώς για να βγάλεις χρήματα σήμερα πρέπει να ξεγράψεις εντελώς την ηθική και κάθε είδους δεοντολογία. Και εμείς τους απαντούμε πώς αυτό εμείς δεν το θεωρούμε επιτυχία και πώς είναι κρίμα που νομίζουν ότι γι’ αυτό αγωνιζόμαστε τόσο.
Μας λένε τέλος συνεχώς πως τα πράγματα είναι δύσκολα. Λες και εμείς οι νέοι ζούμε σε μια γυάλα και δε το καταλαβαίνουμε. Κάποιοι μάλιστα κατακρίνουν εύκολα την αισιοδοξία μας ως περισσή αφέλεια. Όμως μέσα τους ίσως το ομολογούν, πως την αφέλειά μας αυτή πραγματικά τη ζηλεύουν.
Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που μας λένε πως και η αποτυχία είναι δρόμος και να μη τη φοβόμαστε. Και η αποτυχία είναι δρόμος – αρκεί να μη παίρνουμε τον εαυτό μας και πολύ στα σοβαρά. Να μη φοβόμαστε –μας λένε- να απολαύσουμε ακόμη και το πιο ακανθώδες εμπόριο σμικρύνοντας το μέσα από την οπτική της αισιοδοξίας και της επιτυχίας της.
Αυτούς τους ανθρώπους θέλουμε δίπλα μας στο αύριο. Οι υπόλοιποι ας μας εξορίσουν».
Ακολούθησε δεξίωση με πλούσιο μπουφέ για όσους παραβρέθηκαν στην τελετή, μεταξύ των οποίων παλαιοί και εν ενεργεία νομικοί, εκπρόσωποι Τοπικών, Στρατιωτικών Αρχών και Σωμάτων Ασφαλείας.
Σοφία Γκαγκούση
