Το καθεστώς λειτουργίας των φαρμακείων αλλάζει οριστικά. H κυβέρνηση με υπουργική απόφαση, πριν από μερικές μέρες, ξεκίνησε να εφαρμόζει το σχέδιο της νέας μορφής φαρμακείου, που εδώ και καιρό ψιθυρίζονταν ανάμεσα στους ανθρώπους του κλάδου.
Η μετάβαση είχε αρχίσει να ασφαλτοστρώνεται από το 2012, με την αύξηση των πληθυσμιακών ορίων από τους 1500 κατοίκους ανά φαρμακείο, σε 1000 κατοίκους. Τότε, χιλιάδες πτυχιούχοι φαρμακευτικής άνοιξαν καταστήματα, εκτοξεύοντας το συνολικό αριθμό φαρμακείων στη χώρα. Η υπουργική απόφαση για μείωση της τιμής των φαρμάκων που ακολούθησε, συρρίκνωσε σημαντικά το τζίρο των φαρμακοποιών. Η φούσκα της ανάπτυξης έσκασε και σε συνδυασμό με τα δυσβάσταχτα φορολογικά μέτρα, χρεοκοπημένα, πολλά φαρμακεία οδηγήθηκαν στο κλείσιμο. Η κατάργηση των πειθαρχικών συμβουλίων, η απελευθέρωση του ωραρίου και η άρση της υποχρέωσης των φαρμακείων να καλύπτουν το σύνολο της περιφέρειας μίας πόλης, προετοίμασαν το έδαφος για την τωρινή υπουργική απόφαση, φωτογραφίζοντας το νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς.
Πλέον ένας ιδιώτης θα μπορεί να συγκεντρώνει στα χέρια του τις άδειες των φρεσκοχρεοκοπημένων φαρμακείων. Σε πρώτη φάση, Εταιρείες Περιορισμένης Ευθύνης, με μορφή συνεταιρισμών, θα μπορούν να ανοίγουν εταιρείες φαρμακείων· μία απόφαση διάτρητη νομικά και σκόπιμα ασαφής. Πρόκειται, στην ουσία, για ένα δούρειο ίππο, που θα επιτρέψει να περάσει η επικερδής αγορά των φαρμάκων στα χέρια λίγων ισχυρών επιχειρηματιών.
Μοναδικό εμπόδιο, στην παρούσα χρονική στιγμή, ο νόμος για τα πληθυσμιακά κριτήρια που περιορίζει τον αριθμό αδειοδότησης. «Εμείς πιστεύουμε, ό,τι από την επόμενη χρονιά, το νέο μέτρο θα είναι να καταργηθούν τα πληθυσμιακά κριτήρια», δήλωσε ο γραμματέας του φαρμακευτικού συλλόγου Ημαθίας, κ.Φουκαλάς. «Τότε θα υπάρχουν τα φαρμακεία των πολυεθνικών συμφερόντων και τα μικρά φαρμακεία και εκεί θα γίνει ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Η τωρινή υπουργική απόφαση αντιτίθεται στις ευρωπαϊκές οδηγίες και ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος έχει ήδη καταθέσει προσφυγές σε ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια για να ακυρωθεί».
Στο νέο σύστημα που οραματίζεται η κυβέρνηση, ο φαρμακοποιός μπαίνει στην άκρη ως ο ενοχλητικός μεσάζοντας και μετατρέπεται σε έναν υπάλληλο, που ο μισθός του θα εξαρτάται από τα ποσοστά των πωλήσεών του. Οι φαρμακευτικές εταιρείες θα έχουν τα δικά τους καταστήματα και θα πουλούν τα φάρμακα που κατασκευάζουν, χωρίς έλεγχο και με το μονοπώλιο δικό τους. Η τιμή φυσικά θα ρυθμίζεται από τις ίδιες. Ποιός δεν θα πλήρωνε ότι του ζητούσαν, για να κατεβάσει τον πυρετό του παιδιού του, να βάλει σε ύφεση την ασθένεια της γυναίκας του, να ανακουφίσει τους πόνους του; Ένα μέλλον ελεύθερο, αλλά μόνο για όσους υπακούουν στους κανόνες της αγοράς.
Στεφανία Βερροιώτου
