Τιμούμε κι εορτάζουμε σήμερα, 21 του Νοέμβρη, τα Εισόδια της Θεοτόκου, Προστάτιδος των Ενόπλων Δυνάμεων κι αποδίδουμε φόρο τιμής κι ευγνωμοσύνης στην αποστολή και την προσφορά τους στη πατρίδα μας.
Στρατός Ξηράς, Ναυτικό κι Αεροπορία, τρία Σώματα με μια ψυχή, αποτελούν θεματοφύλακες της πολύτιμης παρακαταθήκης, που άφησε στην ανθρωπότητα η ελληνική φυλή.
Για αιώνες, κράτη, φυλές, έθνη, ιδέες και θρησκείες πέρασαν πάνω απ’ τη μικρή κι ασήμαντη Ελλάδα και συντρίφτηκαν, γονάτισαν κι υποκλίθηκαν μπροστά στο μεγαλείο της Ελληνικής ψυχής. Μια ψυχή που επιβίωσε διαμέσου των αιώνων, δέχτηκε τις περισσότερες πιέσεις κι επιθέσεις, μεγαλούργησε και κυριάρχησε, χάρη στην άρρηκτη σχέση της με το Θείο και την πίστη σε αυτό.
Στην ιστορική μνήμη και τη συνείδηση του Ελληνικού λαού, η ορθόδοξη Εκκλησία αποτέλεσε το στήριγμα, την ελπίδα και τη σανίδα σωτηρίας του Γένους. Ό,τι έχει κληροδοτήσει ο αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός στην ανθρωπότητα, καταδεικνύει ότι οι Έλληνες, με την ψυχική ανάταση που δημιουργούσε η βαθιά πίστη στην υπερφυσική θεία Δύναμη, κατέστησαν ικανοί να υποτάξουν την ύλη και το πνεύμα, να συλλάβουν και να καλλιεργήσουν τις θεμελιώδεις αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, που αποτέλεσαν το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε ο ανθρώπινος πολιτισμός.
Αυτές οι αξίες ήταν η πηγή άντλησης των ηθικών δυνάμεων της φυλής μας, με πρώτες τη φιλοπατρία, την ανωτερότητα, τον ηρωισμό και την αυτοθυσία, την αντοχή και την καρτερικότητα.
Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα, ημέρα εορτασμού των Εισοδίων της Θεοτόκου, καθιερώθηκε να εορτάζεται και η απόδοση της οφειλόμενης τιμής στην αποστολή και την προσφορά των Ενόπλων Δυνάμεων της πατρίδος μας.
Όλες οι μεγάλες στιγμές του Έθνους, είναι στενά συνδεδεμένες με την Ορθοδοξία. Με τ’ όραμα το Τιμίου Σταυρού και το «εν τούτω νίκα» θα στρέψει το βλέμμα ο Μ. Κωνσταντίνος στη Βασιλεύουσα. «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος» θα διαμηνύσει ο Υψηλάντης ξεκινώντας τον απελευθερωτικό αγώνα. Με το δεξί στο Ιερό Ευαγγέλιο θα ορκίζονται οι Φιλικοί πίστη και αφοσίωση στο έργο της Εταιρίας.
Τη μέρα του Ευαγγελισμού, που η Θεία Πρόνοια θα εξαγγείλει στην οικουμένη το μήνυμα της έλευσης του Σωτήρα, την ίδια αυτή μέρα θα διαλέξουν οι ξαρμάτωτοι ραγιάδες για να φέρουν τη λευτεριά στην πρώτη κι αγαπημένη της πατρίδα, την Ελλάδα.
Τη μέρα του Προφήτη Ηλία, του προφήτη των βουνών, θα δοθεί το σύνθημα για την ένοπλη φάση του Μακεδονικού αγώνα, του πιο ιδιόμορφου πολέμου στα ελληνικά χρονικά, που αιματόβαψε τα Μακεδονικά εδάφη.
Τη μέρα της Αγίας Σκέπης, στις 28 του Οκτώβρη, θα γυρίσει η σελίδα στην Παγκόσμια ιστορία κι η πληγωμένη Παναγιά της Τήνου θα γίνει φύλακας- άγγελος των στρατευμάτων μας.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις μας ήταν πάντοτε μικρές σε αριθμό, μα μεγάλες σε ψυχικά αποθέματα, φορείς ανδρείας και τιμής, φιλοπατρίας και αρετής. Η υπεράσπιση βωμών και εστιών ήταν, είναι και θα είναι καθήκον κάθε Έλληνα. Και τούτο αποτελεί αρετή. Δεν είναι προϊόν ενθουσιασμού και παρόρμησης, ενστίκτων και επιθετικότητας. Είναι προϊόν παιδείας, ενσυνείδητης διάθεσης και σταθερής απόφασης για την υπεράσπιση όλων εκείνων, που με τόσες θυσίες απέκτησαν οι πρόγονοί μας, ανέδειξαν και διαμόρφωσαν.
Πρώτιστη κι υπέρτατη αρετή η Ελευθερία, η ακλόνητη απόφαση να υπερασπιστούμε τη γη και τον πολιτισμό μας, όχι μόνο με λόγια, αλλά με έργα. Ανάβοντας το καντήλι της ευγνωμοσύνης σε όλους αυτούς που πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της λευτεριάς και μας έδωσαν το δικαίωμα να είμαστε παρόντες σήμερα στην ιστορία, ενώνουμε τη φωνή μας με το Μακρυγιάννη: «Πατρίς, να μακαρίζεις όλους τους Έλληνας, διατί εθυσιάστηκαν για σένα, να ξαναειπωθείς άλλη μια φορά ελεύθερη πατρίδα.»
Ακολουθώντας την πορεία του Έθνους διαχρονικά, διαδραματίζοντας πάντα ρόλο πρωταγωνιστή, οι Ένοπλες Δυνάμεις δικαίως θεωρούνται ο αδιαφιλονίκητος εγγυητής της ασφάλειας, της σταθερότητας και της Εθνικής αξιοπρέπειας.
Με τους ώμους να γέρνουν απ’ το βάρος της ευθύνης και το πολύτιμο φορτίο της πολεμικής κληρονομιάς, οι Ένοπλες Δυνάμεις σήμερα, όπως και στο παρελθόν, αποτελούν το στήριγμα της ελληνικής διπλωματίας.
Σε μια περίοδο αβεβαιότητας και καταλυτικών αλλαγών, όπου οι προσδοκίες των λαών και οι απαιτήσεις των καιρών διαρκώς αυξάνονται, η Χώρα καλείται ν΄ αντιμετωπίσει ταυτόχρονα οποιαδήποτε εξωτερική στρατιωτική απειλή, αλλά και τις επιπτώσεις της περιφερειακής αστάθειας στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου.
O δρόμος της, πολυπόθητης για τους λαούς, ειρήνης, δεν είναι εύκολος! Η ελπίδα για την αρμονική συνύπαρξη των κρατών φαίνεται ασθενής για την περιοχή μας, γιατί οι σύγχρονοι και οι μελλοντικοί πόλεμοι, δε γεννώνται πια από τη δύναμη των κρατών, αλλά από τις εσωτερικές τους αδυναμίες. Κι ο γεωπολιτικός μας περίγυρος είναι γεμάτος από τέτοιες αδυναμίες.
Το αίμα που θα χυθεί στους μελλοντικούς πολέμους θα είναι ανάλογο με το κόπο και την προπαρασκευή που έχει γίνει στην ειρήνη. Προπαρασκευή που κάνουν τα Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων απ’ το ανώτατο κλιμάκιο μέχρι και τον τελευταίο οπλίτη.
Για να μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια τον Έλληνα πολίτη και με την ευθύτητα και τη συνέπεια που τους διέκρινε πάντα, να δώσουν τη διαβεβαίωση, ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις μας είναι πάντα έτοιμες, πρόθυμες και ικανές να υπερασπιστούν την ομορφότερη Πατρίδα αυτού του κόσμου, την Ελλάδα.
Μακάρι να μη χρειαστεί ποτέ να χυθεί αίμα ελληνικό στο πεδίο της μάχης. Αλλά αν χρειαστεί, ευπειθώς θα αναφέρουν «Άπαντες παρόντες», πιστοί στις εθνικές επιταγές και με αίσθημα ευθύνης απέναντι στους τάφους των προγόνων μας και στα λίκνα των παιδιών μας, θα επιτελέσουμε στο ακέραιο το ιερό μας χρέος προς την Πατρίδα.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
