Έβλεπα τις προάλλες στην ΕΤ-3 για τον «πάπυρο του Δερβενίου», που βρέθηκε πριν από χρόνια σε μακεδονικό τάφο δέκα χιλιόμετρα έξω από την Θεσσαλονίκη στο δρόμο προς Καβάλα και άκουγα την αρχαιολόγο διευθύντρια του μουσείου Θεσσαλονίκης να τον αποκαλεί «πάπυρο της Λητής», όπως ονομαζόταν στην αρχαιότητα η περιοχή Δερβενίου. «Τι σχέση έχει η ονομασία Δερβένι με την ανακάλυψη αυτού του αρχαίου τάφου και του μοναδικού ευρήματος, όπως ο πάπυρος με την αρχαία ελληνική γραφή», αναρωτιόταν η αρχαιολόγος. Και επικαλείτο λόγους όχι μόνο ιστορικούς αλλά και εθνικούς που επιβάλλουν να αποκαλούμε – τουλάχιστον εμείς – την περιοχή αυτή με την αρχαία ελληνική ονομασία της.
Θαύμασα την επιμονή και την ορθή άποψη της αρχαιολόγου και αυτομάτως μου ήρθαν στο νου συνειρμικά, οι μοναδικές ανακαλύψεις των αρχαίων μακεδονικών τάφων των Αιγών στην περιοχή της Βεργίνας και ο πολύχρονος αγώνας της αρχαιολόγου κ. Κοτταρίδου να πείσει τον κόσμο, στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, να τους αποκαλούν “βασιλικούς τάφους των Αιγών” και όχι της Βεργίνας, “Μουσείο των Αιγών” και όχι της Βεργίνας, “ανάκτορο των Αιγών” και όχι της Βεργίνας. Και επίσης θυμήθηκα την πρόταση της αρχαιολόγου (και του αντιδημάρχου Λαζαρίδη), που στήριξε η εφημερίδα μας, να ονομασθεί ο νέος διευρυμένος Δήμος της Βέροιας «Δήμος Βέροιας και Αιγών» ώστε να περνά σιγά-σιγά στη συνείδηση του κόσμου η ονομασία Αιγές και κυρίως ότι «οι Αιγές είναι εδώ», όπως επιτάσσει η ιστορική αλήθεια.
Δυστυχώς, ούτε η αρχαιολόγος ούτε η εφημερίδα μας εισακούσθηκαν τότε. Οι Αιγές δεν μπήκαν στην ονομασία του νέου Δήμου, κάτι που έχει γίνει σε πολλούς άλλους δήμους της χώρας που έχουν την τύχη να περιλαμβάνουν στα όριά τους μεγάλης αρχαιολογικής αξίας περιοχές. Έχει γίνει στην Πελοπόννησο, στη Στερεά Ελλάδα, στην Ήπειρο και σε άλλες περιφέρειες της χώρας, όπου σε τελευταία ανάλυση δεν υπήρχαν και ιδιαίτεροι εθνικοί λόγοι παρά μόνο ιστορικοί. Και δεν έγινε εδώ, στην πρωτεύουσα της αρχαίας Μακεδονίας, όπου υπαρκτοί και επιτακτικοί εθνικοί λόγοι το επιβάλλουν.
Ας επαναφερθεί, λοιπόν, το θέμα. Και αν χρειασθεί, ας αλλάξει το όνομά του και ο οικισμός της Βεργίνας. Τι το ωραιότερο να αποκαλείται «Αιγές» και να φέρνει στον νου και στη φαντασία Ελλήνων και ξένων, λαμπρές εποχές του αρχαίου πολιτισμού και της μακεδονικής κυριαρχίας σ’ ολόκληρο τον γνωστό τότε κόσμο. Και συγχρόνως να κλείνουν όλο και περισσότερο τα στόματα των προκλητικών γειτόνων μας, που δεν έχουν σταματήσει εδώ και σαράντα χρόνια να αμφισβητούν τις σπουδαίες ανακαλύψεις που έγιναν στην περιοχή μας. Αυτοί σηκώνουν τεράστια αγάλματα του Μ. Αλεξάνδρου στις πόλεις τους, καπηλευόμενοι την ιστορική αλήθεια και επιχειρώντας να παραπλανήσουν όλη την οικουμένη. Εμείς δεν έχουμε τη θέληση ούτε μία ονομασία να αλλάξουμε;
Τ.Π.
