Για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια , το νέο υπουργείο και η κυβέρνηση-σήμερα ΣΥΡΙΖΑ,ΑΝΕΛ-καταφεύγει σε μια προσπάθεια να αποσπάσει τη συναίνεση και υποταγή της εκπαιδευτικής κοινότητας και της κοινωνίας, εξαγγέλλοντας «Διάλογο» για την Παιδεία.
Σε μία επιχείρηση φυγής από τη σκληρή εκπαιδευτική πραγματικότητα που έχουν δημιουργήσει με την επιβολή των νεοφιλελεύθερων, καπιταλιστικών, μνημονιακών πολιτικών όλα αυτά τα χρόνια, κρύβοντας επιμελώς τις προαποφασισμένες αλλαγές σε μία αντιεκπαιδευτική κατεύθυνση που προβλέπει και το τρίτο κατά σειρά Μνημόνιο και η έκθεση της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ(2011), διακηρύσσουν διάλογο από δήθεν «μηδενική βάση» για τη «σωτηρία» και τον «εξορθολογισμό» της δημόσιας εκπαίδευσης. Γνωστές παρόμοιες διακηρύξεις προκατόχων υπουργών και κυβερνήσεων από το πρόσφατο παρελθόν.
Είναι όμως ο ίδιος ο υπουργός Παιδείας , Ν. Φίλης, που διαψεύδει όσα υποκριτικά λέγονται, όταν δηλώνει αποκαλυπτικά πως το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθούν οι «μεταρρυθμίσεις» που έρχονται και θα υλοποιηθούν από τη νέα σχολική χρονιά, απαιτούν από όλα τα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας-μαθητές και εκπαιδευτικούς- και από την κοινωνία συνολικά την αποδοχή και υποταγή στη σκληρή πραγματικότητα που δημιουργεί αυτή η πολιτική. Μια πολιτική που βασίζεται όχι σε παιδαγωγικούς και εκπαιδευτικούς όρους και ανάγκες , αλλά σε σκοπούς που καθορίζονται πέρα και έξω από τις πραγματικές εκπαιδευτικές ανάγκες για μια σύγχρονη, πραγματικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση που θα χωρά όλους τους εκπαιδευτικούς και όλους τους μαθητές από κέντρα όπως η Ε.Ε. ,το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ και οι απαιτήσεις τους.
Τοποθετήσεις για «εξορθολογισμό των εκπαιδευτικών διαδικασιών» με «εξοικονόμηση πόρων δηλαδή δυναμικού εντός της εκπαίδευσης» δε σημαίνουν τίποτα άλλο παρά την παραπέρα μείωση ή και το μηδενισμό των προσλήψεων, τη συνολική μείωση του κόστους της δημόσιας εκπαίδευσης, με όσα προβλήματα σωρεύει αυτή λογική.
Ανακοινώσεις και εξαγγελίες για την αξιολόγηση εκπαιδευτικών μονάδων και εκπαιδευτικών με σκοπό την «αντιμετώπιση δομικών προβλημάτων της εκπαίδευσης» οδηγούν πάλι πίσω, επιχειρώντας να ξαναμπεί το ζήτημα επί τάπητος, να ανοίξει το ζήτημα της σύνδεσης του μισθού με την αξιολόγηση αλλά και ζητήματα όπως η αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών, η αναλογία μαθητών ανά εκπαιδευτικό κ.α.
Οι προς συζήτηση θεματικές ενότητες του προσχηματικού διαλόγου όπως, η προώθηση διαφορετικών χρηματοδοτικών σχημάτων, η αξιοποίηση της περιουσίας, η διασύνδεση των εκπαιδευτικών δομών με την παραγωγή και την αγορά εργασίας, είναι ολοκάθαρο πως σημαίνουν την είσοδο της κάθε είδους επιχειρηματικότητας σε όλο το μήκος και πλάτος της δημόσιας εκπαίδευσης και εκπαιδευτικής διαδικασίας, σημαίνουν μεγαλύτερη συμμετοχή των εργοδοτών στα εκπαιδευτικά ζητήματα, μεγαλύτερη στροφή στην ιδιωτική χρηματοδότηση.
Στα πλαίσια αυτά ο νέος «Εθνικός διάλογος» δεν είναι παρά ένα υποκριτικό και προσχηματικό κάλεσμα στο οποίο καλούνται οι οργανωμένοι εκπαιδευτικοί να συμμετάσχουν, να συνδιαλλαγούν…όμως άλλοι είναι αυτοί που έχουν ήδη λάβει τις αποφάσεις! Η κυβέρνηση «θέλει» να ακούσει τους εκπαιδευτικούς , όμως μέχρι το σημείο εκείνο που δε μπαίνει σε κίνδυνο η αντιεκπαιδευτική πολιτική της Ε.Ε. , του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ.
Οι εκπαιδευτικοί δε συναινούμε σε μία τέτοια προσχηματική διαδικασία.
Ο Σύλλογος εκπαιδευτικών Π.Ε. Ημαθίας καλεί την ΔΟΕ να μη συμμετάσχει σε αυτήν ,εμπλέκοντας τους εκπαιδευτικούς και το εκπαιδευτικό κίνημα στις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις που επιχειρούν από κοινού κυβέρνηση, υπουργείο ,ΕΕ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ. Οι θέσεις της ΔΟΕ ,τα αιτήματα του εκπαιδευτικού συνδικαλιστικού κινήματος είναι ξεκάθαρα διατυπωμένα και βγαλμένα μέσα από τους αγώνες χρόνων σε διαφορετική κατεύθυνση από όσα οι «Διάλογοι» των υπουργείων και των κυβερνήσεων πρεσβεύουν.
Το Δ.Σ.
του Συλλόγου Εκπαιδευτικών
Α/θμιας Εκπ/σης Ν. Ημαθίας
