Χρόνια Πολλά! Μια ευχή που ίσα που βγαίνει από το στόμα μας. Που τη λέμε, αλλά που καλά –καλά δεν την πιστεύουμε. Γιατί αν είναι να ζήσουμε πολλά χρόνια μέσα σ’ αυτή τη σκληρή πραγματικότητα, ούτε εμείς που τη λέμε την ευχή θα το θέλαμε, αλλά και ούτε και αυτοί στους οποίους απευθύνεται η ευχή θα το επιθυμούσαν. Καλύτερα λίγα και καλά θα σου πουν, αφού τα πολλά και καλά μοιάζουν πλέον με άπιαστο όνειρο.
«Χαρούμενα και ευτυχισμένα Χριστούγεννα» γράφει ένα κάρτ-ποστάλ που βρισκόταν παραχωμένο, χρόνια τώρα, σε ένα συρτάρι του γραφείου μου. Πού να ξεστομίσεις ή να γράψεις τώρα τέτοια ευχή. Μοιάζει πλέον σαν κοροϊδία. Πού η χαρά και πού η ευτυχία! Χλωμά, κατσουφιασμένα πρόσωπα βλέπεις μόνο γύρω σου, που τρέχουν να προλάβουν όχι την ευτυχία αλλά τις προθεσμίες για να πληρώσουν τον ΦΠΑ, τον ΕΝΦΙΑ, τα τέλη κυκλοφορίας, τη ρύθμιση των 100 δόσεων, την πάγια ρύθμιση των 12 δόσεων και όλα τα άλλα βάρη που σηκώνουν σαν υποζύγια ελέω κυβέρνησης και δανειστών. Και άλλους, αγχωμένους στο έπακρο, να τρέχουν για να στηθούν στην ουρά και να προλάβουν να καταθέσουν τις πινακίδες των αυτοκινήτων τους….
Πώς μας κατάντησαν στ’ αλήθεια!... Και μεθαύριο να είσαι αναγκασμένος, για το έθιμο, να ευχηθείς σ’ όλους αυτούς «καλή χρονιά»! Με τι στόμα, με τι ψυχή να ψελλίσεις μια τέτοια ευχή; Αφού εδώ και έξη χρόνια το εύχεσαι και η κάθε νέα χρονιά όλο και χειρότερη μας προκύπτει. Τελικά, αυτός ο Αη Βασίλης θέλει …σκότωμα! ΄Ολο φορτωμένος στα δώρα περνά με τα ελάφια του πάνω από τη χώρα μας, αλλά πάντα για αλλού τα προορίζει!....
Σε λίγο χαράζει το 2016. ΄Ένα δίσεκτο έτος, που άλλοι το έχουν για τυχερό και άλλοι, οι περισσότεροι, για γρουσούζικο γι’ αυτό και δεν παντρεύονται. Και αν ισχύει το δεύτερο, τι άλλο άραγε να προμηνύεται για τον καθένα μας και γενικά για τη χώρα μας; Τι άλλο χειρότερο θα μπορούσε να μας συμβεί; Και τι είναι αυτό που θα μπορούσαμε να κάνουμε για να αλλάξουμε την …τύχη μας, όχι σώνει και καλά να ορθοποδήσουμε, αλλά τουλάχιστον να μην είναι η καινούργια χρονιά χειρότερη από αυτή που φεύγει; Πόση αισιοδοξία πρέπει να επιστρατεύσει ο καθένας μας και πόση υποκριτικότητα πρέπει να εφοδιαστεί για να μπορέσει να τραγουδήσει το βράδυ της παραμονής Πρωτοχρονιάς το «πάει ο παλιός ο χρόνος…κι’ ήρθε ο νέος με τα δώρα ας γιορτάσουμε παιδιά»! Όχι ευχών αλλά…προσευχών ταιριάζει στη βραδιά της Πρωτοχρονιάς….
Ας ξορκίσουμε, λοιπόν, τη νέα δίσεκτη χρονιά και ας προσπαθήσουμε να γεμίσουμε το νου και την καρδιά μας με αισιόδοξες σκέψεις και χαρούμενες προσδοκίες. Και μία να είναι η σωστή ευχή: Να είμαστε γεροί για να αντέξουμε!
Τ.Π.
