Κύριε Διευθυντά,
Αίσθημα χαράς με πλημμύρισε αντικρίζοντας το άγαλμα του Καρατάσου, να κοσμεί και πάλι το παρκάκι, έμπροσθεν των Αγίων Αναργύρων.
Και το πιο συγκινητικό, λίγα τριαντάφυλλα αφημένα στα πόδια του… λίγα τριαντάφυλλα ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, σ’ αυτόν που έδωσε σώμα και ψυχή, να αναπνέουμε εμείς τον αέρα της ελευθερίας. Λίγα τριαντάφυλλα σ’ αυτόν που μοναδικό του μέλημα ήταν να δει την πατρίδα ελεύθερη. Συγκινήθηκα σ’ αυτήν την εικόνα. Συγκινήθηκα σ’ αυτήν την χειρονομία. Ναι, ναι σκέφτηκα. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέλουν να ξεχνούν, που αρνούνται να κλείσουν τα μάτια στο παρελθόν… ίσως μερικοί, ίσως λίγοι. Όμως υπάρχουν. Και αυτοί που σκύβουν το κεφάλι και εναποθετούν ένα τριαντάφυλλο, λέγοντας σιωπηλά σ’ αυτούς τους ήρωες «ευχαριστούμε».
Ευχαριστούμε που είστε η αιτία να υπάρχουμε εμείς. Ευχαριστούμε που είστε η αιτία να υπάρχει Ελλάδα. Λεπτή και ευαίσθητη χειρονομία.
Ευτυχώς… Ευτυχώς… η ευαισθησία δεν έχει εκλείψει. Είναι το συναίσθημα αυτό που κρατά και θα κρατά μέσα του ο Ελληνας, κάνοντάς τον να ξεχωρίζει από τους άλλους, όσες δυσκολίες και αν συναντήσει στην πορεία της ζωής του.
Κώστας – Βιολέττα Κασαμάκη
