Στοιχεία βιασύνης και άγχους δείχνει για την κυβέρνηση η επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης στο κρασί. Τις συνέπειες τις έχουμε περιγράψει στο ρεπορτάζ μας τις προηγούμενες μέρες. Τα οινοποιεία έχουν βρεθεί σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο, να πρέπει αφενός να αυξήσουν την τιμή του προϊόντος -χάνοντας στο κομμάτι της ανταγωνιστικότητας- και από την άλλη να πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη είτε καταβάλλοντας προκαταβολικά τον φόρο (για κρασί που δεν έχουν ακόμα πουλήσει!) είτε δημιουργώντας και διατηρώντας στη συνέχεια φορολογικές αποθήκες με το ανάλογο κόστος. Όλα αυτά σε μία χρονική περίοδο που χαρακτηρίζεται από έλλειψη ρευστότητας, αλλά που το κρασί εμφανίζει μία δυναμική, ειδικά στις εξαγωγές. Ακόμη, η επιβολή του φόρου γεννά τη διάκριση των μικρών και μεγάλων οινοποιείων, την ώρα που το ελληνικό κρασί χρειάζεται όλα του τα ‘συστατικά’. Χρειάζεται και τα μεγάλα και τα μικρά και τα πολύ μικρά οινοποιεία για να πάει ακόμη πιο μπροστά.
Το ελληνικό κρασί είναι ένας ακόμη παραγωγικός κλάδος που πλήττεται από τα μέτρα. Πιο έντονα όμως, λόγω και του ειδικού φόρου. Είναι ένα ακόμη βαρύ κτύπημα στην τοπική οικονομία. Αν ο φόρος εφαρμοστεί, οι εικόνες των σημερινών άδειων εργοστασίων θα αντικατασταθούν σε λίγο καιρό από νέες άδειων οινοποιείων. Κι όλα αυτά, για 24 εκατ. ευρώ, που πιθανολογεί να μαζέψει η κυβέρνηση. Όταν 17 εκατ. ευρώ είναι τα χρήματα που δικαιώθηκαν για 117 πρώην βουλευτές για αναδρομικές τους αυξήσεις. Ντροπή.
Κ.Π.
