Πολλές φορές αναρωτήθηκα, προχθές όμως που άκουσα και τον αντιπρόεδρο της Βουλής Νικ. Κακλαμάνη να ρίχνει ευθέως τα καρφιά του, ένιωσα ακόμα πιο σίγουρη για το πόσο απαραίτητοι ή όχι είναι τόσοι πολλοί βουλευτές στο ελληνικό κοινοβούλιο.
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι… ποιοι κύριοι συνάδελφοι δηλαδή… Τρεις κι ο κούκος είμαστε. Ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επίκαιρων ερωτήσεων και λύεται η συνεδρίαση» είπε ο κ. Κακλαμάνης σχολιάζοντας την άδεια αίθουσα. Η οποία αίθουσα κάθε χρόνο όλο και πιο άδεια είναι…
Αναρωτιέμαι λοιπόν σε τί τους χρειαζόμαστε 300 βουλευτές να μας εκπροσωπούν (;) στη Βουλή. Γιατί να χρειάζεται π.χ. η Ημαθία τέσσερις βουλευτές ή πέντε και έξι που έχουν άλλοι νομοί της χώρας; Βλέπετε εσείς στα πέρασμα των χρόνων να λύνεται κανένα πρόβλημα; Βλέπετε να διεκδικούν αποτελεσματικά, ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί, οι βουλευτές μας την αναπτυξιακή προοπτική και την αποτελεσματική προώθηση των θεμάτων που καίνε την περιοχή μας;
Θα μου πείτε, οι καιροί είναι δύσκολοι…
Ακριβώς! Επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι για όλους, ποιό το όφελος να πληρώνει ο κρατικός προϋπολογισμός εκατοντάδες βουλευτές που, καί η παρουσία τους στη Βουλή είναι χαλαρή έως πολύ χαλαρή, αλλά καί εξαντλούν τα καθήκοντά τους απλά σε κάποιες ερωτήσεις...; (και αυτό, όχι όλοι).
«Τους ψάχνουμε με το κερί, ούτε στους δρόμους δεν κυκλοφορούν…» ακούμε πολύ συχνά να λένε στα πηγαδάκια και στις καφετέριες οι πολίτες. Μήπως κάποιος φωτισμένος ηγέτης (καλά ένα αστείο είπαμε…) υπάρχει περίπτωση να επανεξετάσει σοβαρά και με περίσκεψη το θέμα σε μία επικείμενη αλλαγή του εκλογικού νόμου;
Μήπως και τα κόμματα να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, για μια φορά, μπροστά στα κρίσιμα για το μέλλον και την ύπαρξη της χώρας μας χρόνια, όπου το πολυπόθητο φως στο τούνελ ή στον ορίζοντα δε λέει να ξεμυτίσει, με καμία κυβέρνηση;
Αν ο λαός θα πρέπει να στραγγίξει για να βάλει πλάτη στο γκρεμό, ας βάλουν και αυτοί νερό στο κρασί τους και ας δουν λίγο τί γίνεται πιο κάτω!
