Εκείνο το βράδυ, το Δημοτικό Συμβούλιο Βεροίας, είχε να συζητήσει πληθώρα τοπικών θεμάτων.
Ανάμεσά τους, δέσποζε η αναφορά ενός πολίτη, που με το έγγραφό του προς τον Δήμαρχο, δε ζητούσε την τακτοποίηση κάποιου οικοπέδου, ούτε την απαλλαγή του από κάποια δημοτικά τέλη. Ο πολίτης αυτός που δεν ήταν άλλος από τον αυτάδελφό μου συμβολαιογράφο Νίκο Σιδηρόπουλο, ζητούσε από την τοπική αυτοδιοίκηση να τιμήσει τον Πόντιο πατριώτη Νίκο Καπετανίδη, δίδοντας το όνομά του σε κάποιον από τους δρόμους της πόλης. Συνάμα, εξιστορούσε την πατριωτική δράση του και τη θαρραλέα στάση του στο δικαστήριο της Αμάσειας όπου οι Τούρκοι δικαστές τον καταδίκαζαν σε θάνατο και τον έστελναν στην αγχόνη. Ήταν τότε που ο Πόντος αγωνιζόταν ν’ αποτινάξει τον Τουρκικό ζυγό.
Ο Ευθύμιος Τσελέπογλου, ο σεμνός και μειλίχιος δήμαρχος της τετραετίας 1975-78, είχε ήδη ενημερώσει τον επί κεφαλής της αντιπολίτευσης Στάθη Παναγιωτίδη, με τον οποίο είχε καθιερώσει αγαστή συνεργασία. Ομού κατέληξαν στην απόφαση να παραχωρηθεί στον ήρωα της Τραπεζούντας ο ανώνυμος δρομίσκος που ενώνει την οδό Μητροπόλεως με την Κεντρική οδό. Η απόφαση έγινε ομόφωνα δεκτή από το δημοτικό συμβούλιο. Και ο γενναίος δημοσιογράφος που απαγχονίστηκε από το Κεμαλικό καθεστώς μαζί με δεκάδες διακεκριμένες προσωπικότητες και εκατοντάδες άλλους απλούς πολίτες, βρήκε τη δικαίωση σε μιαν αξιοπρεπή οδό της Βέροιας.
Τις επόμενες ημέρες, η Εύξεινος Λέσχη και οι τοπικές εφημερίδες ανέδειξαν και εξήραν το γεγονός της ονοματοδοσίας και το ιστορικό του τιμηθέντος Πόντιου ήρωα.
Πέρασε από τότε μία και πλέον δεκαετία. Κάποτε προέκυψε η ανάγκη να τιμηθεί η δέσποινα της Βέροιας, που εξέπληξε με τη γενναιοδωρία της προς το δήμο και το λαό της γενέτειράς της. Ο δήμαρχος των ετών εκείνων, αγνοώντας κατά πάσαν πιθανότητα το ηρωϊκό παρελθόν του Νίκου Καπετανίδη έδωσε εντολή για την αποκαθήλωση της πινακίδας που έφερε την ονομασία της γενναιόδωρου ευεργέτιδας.
Η αντίδραση της Ευξείνου Λέσχης και η απόφαση της Νομάρχου Παρτσαφυλίδου να ακυρώσει ως παράτυπη τη δημαρχιακή ενέργεια, είχε ως συνέπεια διχαστικές τοποθετήσεις και δημόσιες έριδες που αναστάτωσαν ως ένα βαθμό την πόλη.
Τελικά, έγινε δεκτή η συμβιβαστική πρόταση του Δημάρχου να αποκατασταθεί ο… εκ πεσών φιλοξενούμενος ήρωας σε άνετους και αξιοπρεπείς χώρους του Ποντιακού οικισμού άνω Καλλιθέας.
Η πόλη τοιουτοτρόπως ηρέμησε. Η τρωθείσα φιλοτιμία των Ποντίων ικανοποιήθηκε.
Σήμερα, ένας ανδριάντας Πόντιου Πολεμιστή στην Πλατεία Νίκου Καπετανίδη αποδίδει έντεχνα την ιστορία και τους αγώνες των Ελλήνων του Πόντου απολαμβάνοντας τις ομορφιές και τη γοητεία του ολάνθιστου πάρκου.
Στην είσοδο της πλατείας και στις γωνίες του διπλανού δρόμου, οι πινακίδες ενημερώνουν τους περαστικούς πως εκεί ζωντανεύουν οι μνήμες ενός Τραντέλλενα και ακούγεται η γενναία και παλικαρίσια φωνή του:
«Αγωνίστηκα για ένα ελεύθερο έθνος, για έναν ανεξάρτητο Πόντο. Αν αυτό είναι το έγκλημά μου: Κρεμάστε με!».
Ορ. Σιδηρόπουλος
