Σήμερα 24 Ιουλίου τιμούμε τα γενέθλια του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου (του Βαπτιστή) και το βράδυ της παραμονής υπάρχει το έθιμο να ανάβονται τεράστιες φωτιές, γνωστές με τις ονομασίες «Μπουμπούνες», «κακανούρες», «καψάλα», «φωτάρες» και «αναφανοί».
Τα μαγιάτικα στεφάνια χρησιμεύον ως προσανάμματα στις φωτιές, τις οποίες υπερπηδούν μικροί και μεγάλοι ή για να διώξουν από πάνω τους τη γρουσουζιά ή για το καλό του χρόνου ή ακόμη για να ευχηθούν υγεία, πλούτη, ευτυχία.
Οπωσδήποτε οι φωτιές αυτές είναι ειδωλολατρικό κατάλοιπο, εορτών για τον ήλιο και πυρολατρείας αφού πάντα η φωτιά ήταν η κυριότερη μέριμνα του ανθρώπου. Με αυτήν έφτιαχναν το φαγητό τους, ζεσταίνονταν, φωτίζονταν, προφυλάγονταν από τα άγρια ζώα και έκαναν τις θυσίες τους στους θεούς.
Όλοι σχεδόν οι λαοί λάτρευαν και τιμούσαν τη φωτιά ή γιατί την φοβόταν ή γιατί ήταν ευεργέτης τους.
Το πήδημα πάνω από τις φλόγες ήταν καθαρτήριο, είχε εξαγνιστικό χαρακτήρα και συμβόλιζε τη μετάβαση στη νέα περίοδο ζωής.
Τις φωτιές αυτές – στοιχείο πυρολατρείας – η εκκλησία μας μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να εξαλείψει με αποτέλεσμα να συνδεθεί με τη χριστιανική θρησκεία και συγκεκριμένα με τον Αη-Γιάννη διότι εκείνος προφήτεψε τη Γέννηση του Χριστού και μαζί την αρχή μιας καινούργιας ζωής.
Το έθιμο με τις φωτιές σχετίζεται με τον «Κλήδονα» που θεωρείται είδος προφητείας και μαντείας με ομαδικό και ψυχαγωγικό χαρακτήρα (λεπτομέρειες του εθίμου στη χθεσινή στήλη μας «Τα λαογραφικά»).
