Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα, Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας μέρα,
η κουρτίνα, με το δεν μένουμε Ευρώπη, άνοιξε και στο μεγάλο νησί και εμείς … “προβληματιζόμαστε”, εάν η Ορθόδοξη Ρωσία είναι αιρετική ή όχι.
Και τώρα τι θα γίνει, αναρωτιούνται πολλοί. Και ποιος το ξέρει, είναι η απάντηση.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι δισεκατομμύρια δολάρια, ευρώ, στερλίνες και γιεν αλλάξανε τσέπες με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Άλλοι κερδίσανε και άλλοι χάσανε.
Πως λέμε ότι κάποιος έφαγε δύο σουβλάκια περισσότερα και κάποιος άλλος τρία μπιφτεκάκια λιγότερα, έτσι ακριβώς και με το χρηματιστήριο και τις αγορές!
Ποιες θα είναι οι εξελίξεις, ουδείς το ξέρει. Το δεδομένο είναι ότι πλέον άνοιξε ο ασκός του αιόλου. Πως θα εμποδιστούν και άλλα κράτη να προχωρήσουν σε παρόμοιο δημοψήφισμα;
Η αμφισβήτηση ήρθε και επισήμως. Αναμενόμενο.
Όταν οι λαοί εκφράζουν δυσαρέσκεια και τους αγνοείς, τότε δεν απομένει να θερίσεις ότι έσπειρες. Δημοψήφισμα είχε γίνει και στη Γαλλία και στην Ολλανδία, με άλλο ερώτημα και στην πατρίδα μας πρόσφατα.
Όλα ήταν αρνητικά και τα μεγάλα “ευρωπαικά μυαλά”, αποφασίζανε να σφίγγουν και άλλο το ζωνάρι.
Τώρα, εάν η κολοβή πλέον Ευρώπη, αποφασίσει ότι επιβάλλεται να συνεχισθεί η ίδια πολιτική λιτότητας, τότε θα “αυξηθεί” ο ευρωσκεπτικισμός και ο κόσμος θα στραφεί σε αυτούς που θα τους υποσχεθούν κάτι καλύτερο. Λογικό.
Εάν η Γερμανία διαβάσει το αποτέλεσμα, ότι πλέον έμεινα μόνη μου και θα συνεχίσω να κάνω ότι γουστάρω, τότε η ακροδεξιά και ο λαικισμός θα ανεβούν επικίνδυνα και η Ευρώπη θα καταρρεύσει.
Εμείς βέβαια στην κοσμάρα μας. Για την χώρα μας ισχύει, λείπει ο γάτος, χορεύουν τα ποντίκια. Έφυγε ο γάτος Αλέξης, πήγε εσπευσμένα στην Αγγλία για να διδάξει στον Κάμερον, πως θα μπορέσει να μετατρέψει το όχι σε ναι και … εμείς πανηγυρίζουμε.
Γνωστό το ότι είμαστε για τα πανηγύρια!
Είναι δυνατόν να συγκρίνουμε τη μπομπότα με τα φιλετάκια;
Εκτός του ότι οι Βρετανοί δεν ήταν ποτέ στο ευρώ (αμφιβάλλω εάν ήταν και στην Ευρώπη), παραβλέπουμε ότι η Βρετανία είναι μία αυτοκρατορία, συμπλήρωμα των Ηνωμένων Πολιτειών; Μία από τις ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου; Μία χώρα η οποία παράγει τα πάντα;
Εμείς για ποιο λόγο χορεύουμε πεντοζάλη.
Επειδή χρωστάμε καμιά τετρακοσαριά δισάκια και έχουμε διαρκώς ανοιχτά και τεντωμένα τα χεράκια μας ως ζήτουλες; Ξεχνάμε ότι δεν παράγουμε πλέον ούτε οδοντογλυφίδες!
Ξεχάσαμε ότι είμαστε μυρμήγκια, άντε χοντρά μυρμήγκια, ανάμεσα σε βουβάλια που πλακώνονται;
Η Ευρώπη, φίλοι μου εάν θέλει να ελπίζει σε κάτι, πρέπει άμεσα να παραδεχθεί τις αδυναμίες της και να κοιτάξει πως μπορεί να τις διορθώσει.
Πρέπει να πείσει άμεσα τους πολίτες της ότι ενδιαφέρεται για τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους και όχι μόνο για την τσέπη τους.
Πρέπει να κάνει θυσίες και η ηγεσία της Ευρώπης για να κερδίσει τις καρδιές των πολιτών της.
Ως τότε προτείνω Τζίμη Πανούση και το τραγουδάκι, Αχ Ευρώπη!
