Στο τελικό στάδιο είναι όπως όλα δείχνουν το ζήτημα με την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Όπως πολλές φορές έχουμε δημοσιεύσει, τις μέρες αυτές παρουσιάζεται και εγκρίνεται (σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες) το συμφωνημένο από όλες τις πλευρές σχέδιο για τη λειτουργία της επιχείρησης, με αναμενόμενο χρόνο του τελικού ΟΚ τις αρχές της ερχόμενης εβδομάδας. Όλες οι πλευρές θέλουν να επιτύχει το νέο πλάνο λειτουργίας, ώστε η ελληνική βιομηχανία να παραμείνει στον χώρο παράγοντας την ποιοτική και ανταγωνιστική ελληνική ζάχαρη, αυτή που καμιά βιομηχανία τροφίμων στην περιοχή μας και αλλού δεν αλλάζει, ακόμη και αν είναι κατάτι ακριβότερη. Να παραμείνει στον χώρο όμως και χωρίς τα προβλήματα των παρελθόντων ετών, πολλά από τα οποία θα έχουν συνέχεια στις αίθουσες των δικαστηρίων.
Σε κάθε περίπτωση, ελπίδα και ευχή όλων μας είναι η νέα πορεία να είναι η πρέπουσα. Διότι οι φόβοι της πλευράς των συνεργαζόμενων παραγωγών της περιοχής μας (που έχουν καεί στο γάλα...) είναι συγκεκριμένοι: στη Βόρεια Ελλάδα χάθηκε ο καπνός, λένε, αλλά συνεχίζουμε να καπνίζουμε. Χάθηκε η ντομάτα, αλλά συνεχίζουμε να τρώμε σάλτσα. Αν χαθούν και τα τεύτλα θα συνεχίσουμε να τρώμε ζάχαρη. Αλλά έτσι πρέπει να γίνει;
