Αίφνης μάς προέκυψε ζήτημα με το πώς και πού θα θάψουμε (ή θα κάψουμε) τα ασθενή από οζώδη δερματίτιδα βοοειδή μας. Και τρέχουμε και δεν φτάνουμε, υπουργεία, αυτοδιοίκηση και κτηνοτρόφοι. Γιατί δεν έχουμε ούτε τους μηχανισμούς και τις υποδομές να υποστηρίξουμε αυτή τη νέα ανάγκη, ούτε την οργάνωση να το πράξουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Κι αυτό, σε έναν παραγωγικό τομέα (κρέας) πολύ δυνατό για τη χώρα, αλλά και αρκούντως ευπαθή. Ανέτοιμοι λοιπόν, για μια ακόμη φορά. Κι αυτό, διότι πάντα διαλέγαμε την εύκολη λύση όταν κατά το παρελθόν ετίθεντο ζητήματα που μπορούσαν να λύσουν άπαξ τέτοια σοβαρά θέματα. Πάντα και όλοι αντιδρούσαμε στις προτάσεις για κτηνοτροφικές ζώνες, όπως πάντα και όλοι αντιδρούσαμε στη μονάδα διαχείρισης απορριμμάτων, που από το 2001 προγραμμάτιζε η τότε νομαρχιακή αυτοδιοίκηση. Με δυνατότητα απορρόφησης και της λάσπης των βιολογικών καθαρισμών και των λυμάτων κτηνοτροφικών μονάδων, αλλά και περιπτώσεων σαν την προκείμενο με την οζώδη δερματίτιδα. Πάντα βρίσκαμε κάτι και λέγαμε όχι. Και σήμερα δεν έχουμε σύγχρονη μονάδα διαχείρισης απορριμμάτων σε επίπεδο Κ. Μακεδονίας, όταν στην αναπτυγμένη Ευρώπη αντίστοιχες μονάδες λειτουργούν χωρίς προβλήματα όχλησης εντός μεγάλων πόλεων.
2016 και συνεχίζουμε..
