Με αφορμή την προχθεσινή παράσταση του Δήμου Αβδελιώδη «Πλάτωνος – Απολογία Σωκράτη» που ακούσαμε την αρχαία ελληνική μας γλώσσα, διά στόματος Βασίλη Καραμπούλα ως Σωκράτη, σκεφτόμασταν πόσο κρίμα κάποιοι πνευματικοί άνδρες της χώρας κατάφεραν να διώξουν τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών από τα σχολεία, μια γλώσσα, που είναι η ρίζα της καθομιλουμένης μας, παρότι κάθε χρόνο φτωχαίνει το λεξιλόγιο των νέων ανθρώπων μέχρι 35 ετών, που σύμφωνα με μελέτη, δεν χρησιμοποιούν πάνω από 300 λέξεις στις συνομιλίες τους.
Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος έως σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδάμε με την ίδια γλώσσα, έγραψε ο Σεφέρης. «Τι να σας πω, γι’ αυτό το λάθος που έγινε. Εάν δεν ξέρεις τη ρίζα της λέξης είσαι σαν ένας άνθρωπος που φοράει λάθος γυαλιά. Χάνεις την αίσθηση της γλώσσας, που είναι η ταυτότητα του Θεού…» μας είπε ο Δ. Αβδελιώδης.
Βέβαια στην ιστορία της χώρας, το γλωσσικό έγινε και πολιτικό θέμα και πολλές φορές μπήκε το ερώτημα εάν είναι νεκρή η γλώσσα των αρχαίων ελληνικών. Κι όμως με την πρώτη ευκαιρία διαπιστώνεται πάντα ότι όχι μόνο δεν είναι νεκρή, αλλά συνεχίζει να παράγει αναγνωστική εμπειρία μέσα από τα σπουδαία κείμενα κι ας μην τη μιλάει κανείς.
Σήμερα η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών, δεν είναι πλέον γλωσσικό θέμα… Είναι πολιτισμικό και ως τέτοιο ας το σεβαστούμε και ας το αντιμετωπίσουμε, προτείνοντας αυτή την εμπειρία στα νέα παιδιά… Τουλάχιστον αυτό!
