Κάτω από την κυριαρχία των ζητημάτων τα οποία απασχολούν κατά προτεραιότητα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, περνούν σχεδόν ασχολίαστα κάποια ιδιαιτέρως ανησυχητικά στοιχεία, που βλέπουν το φώς της δημοσιότητας.
Σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, η Ελλάδα κατέχει την τρίτη θέση σε κατανάλωση αλκοόλ από νέους κάτω των δεκαοκτώ ετών, στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτή η θλιβερή διαπίστωση ωστόσο δεν αποτελεί έκπληξη.
Το φαινόμενο της συστηματικής κατανάλωσης αλκοόλ από άτομα παιδικών ηλικιών είναι γνωστό, είτε γιατί εκδηλώνεται στο στενό οικογενειακό περιβάλλον του καθενός, είτε στον ευρύτερο κοινωνικό χώρο.
Το ζήτημα είναι ότι, δεν ενεργοποιείται καμία συστηματική δράση για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά.
Δεν παραβλέπεται το γεγονός ότι έχουν θεσπιστεί κάποια μέτρα, τα οποία επικεντρώνονται κυρίως στην ανάρτηση επιγραφών απαγόρευσης πώλησης αλκοόλ σε άτομα κάτω των δεκαοκτώ ετών, σε διάφορα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος.
Η κοινή εμπειρία όμως δείχνει ότι, η ευκταία εφαρμογή αυτών των αναγκαίων μέτρων, δύσκολα μπορεί να έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Και αυτό γιατί με τους ανεπαρκείς μηχανισμούς, ελάχιστα παρέχεται η δυνατότητα δραστικού ελέγχου των χώρων όπου οι νέοι μας διασκεδάζουν, προκειμένου να διαπιστώνεται αν καταναλώνουν αλκοόλ ή όχι.
Επί του παρόντος επομένως και μέχρις ότου η κοινωνία μας αναπτύξει τους απαιτούμενους μηχανισμούς προστασίας από τέτοια φαινόμενα, η ανάρτηση των απαγορευτικών επιγραφών στο μόνο που συνεισφέρει, είναι ο εφησυχασμός της κοινής γνώμης, η οποία εν δικαίω θορυβείται από την θλιβερή διαπίστωση.
Ο μακροπρόθεσμος περιορισμός του προβλήματος όμως βρίσκεται, όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, στην πρόληψη. Και βασικό στοιχείο πρόληψης αποτελεί η εκπαίδευση των παιδιών από τις μικρές τους ηλικίες.
Εκεί θα πρέπει να επικεντρωθούν οι προσπάθειες όλων, ώστε οι νέοι μας να διδαχθούν από την παιδική τους ηλικία τις συνέπειες της κατανάλωσης του αλκοόλ. Το όλο ζήτημα έχει σαφέστατες πολιτικές παραμέτρους, οι οποίες επιβάλλεται να ληφθούν υπόψη κατά τον σχεδιασμό της εκπαιδευτικής πολιτικής του τόπου.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η εκπαίδευση πλέον δεν μπορεί να αρκείται στην μετάδοση στερεοτύπων γνώσεων και μόνο.
Επιβάλλεται εκτός των άλλων, να παρέχει στους νέους μας και άλλα εφόδια.
Εφόδια τέτοια που, πέραν της εγκυκλίου μόρφωσης, να μπορούν να προστατέψουν τους νέους ανθρώπους που άλλωστε αποτελούν την μόνη ζώσα προοπτική για το αύριο της πατρίδας μας.
