Το βέβαιο είναι ότι ουδείς μπορεί να μείνει ασυγκίνητος από τα στοιχεία του κύριου θέματος του σημερινού ‘Λαού’, αναφορικά με τη συνεχώς εντεινόμενη και όλο και πιο ανησυχητική διείσδυση της κινέζικης οικονομίας σε παραδοσιακές αγορές των ελληνικών και εν γένει των ευρωπαϊκών αγροτικών προϊόντων. Πριν καλά καλά κοπάσει το χτύπημα με το ρώσικο εμπάργκο, με την τόση ζημιά στην ελληνική παραγωγή, τα στοιχεία για τις προοπτικές της κινέζικης παραγωγής σε ροδάκινα και νεκταρίνια έρχονται να χτυπήσουν νέο καμπανάκι κινδύνου σε παραγωγούς και συνεταιριστές.
Είναι γνωστό ότι η παγκοσμιότητα της οικονομίας επηρεάζει ανά πάσα στιγμή και αλλάζει τα δεδομένα. Αυτή τη στιγμή ο επηρεασμός γίνεται σε βάρος μας. Και στο διάβα των χρόνων, ο κλοιός αυτός θα σφίγγει όλο και περισσότερο, ως εκ του πληθυσμιακού και γεωγραφικού όγκου του νέου ανταγωνιστή. Ο ανταγωνισμός είναι άνισος. Η Ελλάδα οφείλει να αντιμετωπίσει το θέμα με έξυπνο τρόπο, ποντάροντας στα συγκριτικά της πλεονεκτήματα (π.χ. ποιότητα), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτό αρκεί. Σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε όλοι να λάβουμε τα μέτρα μας για να σώσουμε την παρτίδα. Ένας ανοικτός διάλογος για το θέμα είναι μια καλή αρχή. Ώστε να συμφωνήσουμε όλοι για την επόμενη μέρα. Μήπως ο Δαυίδ νικήσει εκ νέου τον Γολιάθ.
