-Δεν ξέρω εσείς τι λέτε. Όμως εγώ πιστεύω πως όλοι τους μας δουλεύουν ψιλό γαζί! Και διασκεδάζουν που μας βλέπουν να τους παίρνουμε στα σοβαρά.
Ο λόγος ήταν για τους αρχηγούς των πολιτικών παρατάξεων. Και ομιλήσας, ο γηραιότερος της παρέας. Παλιά καραβάνα, επιλοχίας στα ΛΟΚ επί Πλαστήρα και Παπάγου, συνταξιούχος με το βαθμό του ανθυπολοχαγού σήμερα.
-Ποιοι μας δουλεύουν στρατηγέ μου; Τόλμησα να ρωτήσω, φροντίζοντας να κρύψω ένα ελαφρό μειδίαμά μου.
Αγνόησε την περιπαικτική παρέμβασή μου ο «στρατηγός» και συνέχισε:
-Ενδεχομένως είναι ξύπνιοι αλλά την εξυπνάδα τους την κρατούν για πάρτη τους. Για τα συμφέροντά τους. Βλέπεις τα αφεντικά που κουμαντάρουν σήμερα τη χώρα; Μας έχουν ζουρλάνει στο ψέμα. Κανείς δεν τους πιστεύει πια, όμως αυτοί το χαβά τους. Απ’ την άλλη μεριά ο δικός μας, εξαντλείται σε «κορώνες» και θέλει να εντυπωσιάσει κάνοντας την τρίχα τριχιά. Ούτε και στους μικρότερους αρχηγούς θα βρεις κάποια σοβαρή τοποθέτηση για τα προβλήματα του τόπου. Μικρά παιδιά αυτοί, νομίζουν πως εμείς είμαστε τα μικρά παιδιά. Δε βλέπετε; Ο καυγάς για τις αδειοδοτήσεις θυμίζει παιδικό παιχνίδι στις αυλές της γειτονιάς. «Έχω μια κολοκυθιά που κάνει τέσσερα κολοκύθια» λέει από τη δική του μεριά ο Παππάς, ο κολλητός του Τσίπρα. «Γιατί να κάνει τέσσερα;». Διαφωνούν οι κολλητοί του Μητσοτάκη. «Αμ πόσα;». «Να κάνει οκτώ!». Προφανώς (και δικαίως) για να πάρουν όλοι. Κι αναρωτιέμαι ο απλός πολίτης εγώ: Καλά, δεν έχουν μέσα τους σταλιά πατρίδα; Το πρόβλημα του έθνους που καλούνται να θεραπεύσουν είναι οι συχνότητες των καναλιών και η κατανομή τους; Δεν ξέρουν πως ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας δυστυχεί και πεινάει; Δεν ξέρουν πως το έθνος μας βαδίζει κατά γκρεμού; Δε μπορεί! Το ξέρουν όλοι της γης οι πονεμένοι και δεν τον ξέρουν αυτοί με τα μεταπτυχιακά και τα Χάρβαρντ; Μας δουλεύουν σας λέω! Παράδειγμα οι συνταγματικές διαφωνίες τους. Ποιες διαφωνίες; Εδώ δεν υπάρχει Έλληνας που να μην παίζει στα δάχτυλα το Σύνταγμα κι αυτοί, τάχα, δεν ξέρουν πότε το νομοσχέδιό τους είναι συνταγματικό και πότε όχι; Και καμώνονται πως περιμένουν με αγωνία να βγάλει την απόφασή της η Ολομέλεια! Κι όταν οι σοφοί της Ολομέλειας βγάλαν την απόφασή τους και κάποιοι φωστήρες της πολιτικής πήραν την παπάρα τους χωρίς να ιδρώσει το αυτί τους, αλλάζει το παιχνίδι. Βγάζουν από αριστερά τον Πολύδωρα και ζητούν συναίνεση: «Σας δίνουμε σας δίνουμε τον Βύρωνα το ναύτη!». Κι από την άλλη μεριά έρχεται η απάντηση αρνητική: «Και τί να τον εκάνουμε…».
Κρατά καλά ο χορός. Και οι πολίτες ξεχνούν τα ντέρτια τους. Ξεχνούν ακόμη και το ξεπούλημα της χώρας που συνεχίζεται…
Κάπου εδώ σταμάτησε ο απόστρατος λοχίας των ΛΟΚ. Οι κρίσεις μας διχάσθηκαν. Άλλοι τον είπαν φλύαρο και άλλοι τον χαρακτήρισαν γραφικό.
Όλοι μας όμως συμφωνήσαμε μαζί του πως άλλα είναι τα ζωτικά προβλήματα του τόπου και όχι το πόσοι θα μοιραστούν τις άδειες και τις συχνότητες των καναλιών.
Αλλά θα τον ακούσει κανείς; Αμφιβάλλω!
Απέχει τόσο η Βέροια από την Αθήνα…
Ορ. Σιδηρόπουλος
