Γράφει ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΒΑΣΙΑΔΗΣ
Στον κλίμα των αντιδράσεων που εκδηλώνονται από ομάδες διαδηλωτών, αλλά και σχολιασμούς επωνύμων σε όλο τον κόσμο, για το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, που παρά τις επίμονες δημοσκοπήσεις και προβλέψεις ανέδειξε στην Προεδρία της χώρας τον Ντόναλντ Τραμπ, επικαιροποιείται πρόβλεψη του διάσημου αμερικανού κινηματογραφιστή, σκηνοθέτη και συγγραφέα Μάικλ Μουρ.
Ο Μάικλ Μουρ που κατ αρχήν δηλώνει φίλα προκείμενος προς την Χίλαρυ Κλίντον επισημαίνοντας ωστόσο ως αρνητικό στοιχείο τον πόλεμο στο Ιράκ, σε ένα κείμενό του τον Ιούλιο 2016 είχε προβλέψει τη νίκη του Τραμπ στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ.
Για να στηρίξει την άποψή του είχε απαριθμήσει τους πέντε λόγους για τους οποίους πίστευε ακράδαντα ότι ο Ντόναλντ Τραμπ παρ όλα τα πολλά αρνητικά του χαρακτηριστικά, θα γινόταν ο 45ος πρόεδρος των ΗΠΑ.
Εκ των πέντε λόγων οι τρείς στρέφονται πέριξ των προσωπικοτήτων των δύο υποψηφίων, την ιστορία τους και τις ιδιαιτερότητες των αμερικανικών εκλογών.
Οι δύο όμως εναπομείναντες λόγοι για την πρόβλεψη επικράτησης του Ντόναλντ Τραμπ, σχετίζονται με τους ψηφοφόρους, την ψυχοπολιτική τους προσέγγιση και την εκλογική τους συμπεριφορά.
Αυτοί οι δύο λόγοι ονομάζονται επιγραμματικά «καταθλιπτική ψήφος» και «άτακτη ψήφος»
Η «καταθλιπτική ψήφος» αφορά τον ψηφοφόρο, που προσέρχεται ανόρεκτα στις κάλπες εκείνη την ημέρα για να ψηφίσει, που σημαίνει ότι δεν προτίθεται να ενεργοποιήσει και άλλους να ψηφίσουν μαζί του. Δεν αφιερώνει χρόνο ώστε να στηρίξει την δική του ανόρεκτη επιλογή, ούτε την προβάλλει με ενθουσιασμό.
Η καταθλιπτική ψήφος συνήθως συνοδεύει τον υποψήφιο που προέρχεται από το υφιστάμενο σύστημα εξουσίας που απογοήτευσε και το οποίο μετέρχεται κάθε μέσο για να παραμείνει σε ισχύ.
Στην συγκεκριμένη συγκυρία η καταθλιπτική ψήφος λειτούργησε κυρίως εις βάρος της Χίλαρυ Κλίντον.
Η «άτακτη ψήφος» είναι η δυνατότητα του ψηφοφόρου να λειτουργεί ανεξέλεγκτα όταν περάσει την κουρτίνα και μείνει μόνος μέσα στην κάλπη. Ο χώρος της κάλπης με την κουρτίνα τραγηγμένη, είναι ένα από τα λίγα εναπομείναντα μέρη στην κοινωνία όπου δεν υπάρχουν κάμερες ασφαλείας, συσκευές ακρόασης, σύζυγοι, παιδιά, γονείς, παράγοντες και φυσικά δεν υπάρχουν κανόνες.
Ο ψηφοφόρος που είναι απογοητευμένος και θυμωμένος με το πολιτικό σύστημα, εκφράζεται δια της ψήφου του με τρόπο που ξεπερνάει τις πολιτικές του πεποιθήσεις, πολλές φορές με ακραίο χιούμορ. Και αυτό το κάνει όχι επειδή συμφωνεί με αυτό που επιλέγει, η από μισαλλοδοξία η από εγωϊστική διάθεση. Το κάνει μόνο και μόνο έχει την δυνατότητα να το κάνει, δίνοντας ένα σαφέστατο μήνυμα δυσαρέσκειας στο ίδιο το πολιτικό σύστημα.
Στην πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση η άτακτη ψήφος προσμετρήθηκε σαφέστατα υπέρ του Ντόναλντ Τραμπ.
Αυτοί οι δύο λόγοι που τελικά έδωσαν στον Μάικλ Μουρ την δυνατότητα να κάνει αρκετά νωρίς, ασφαλή πρόβλεψη για το εκλογικό αποτέλεσμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν ισχύ σε κάθε χώρα που διενεργούνται ανάλογες εκλογές.
Ειδικότερα στην Ελλάδα η «καταθλιπτική» και η «άτακτη» ψήφος συμπτύσσονται στην φράση «τιμωρητική ψήφος».
Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια ο μέσος ψηφοφόρος εκφράζεται τιμωρητικά απέναντι στους πολιτικούς σχηματισμούς που εναλλάσονται στην εξουσία. Κυρίως η τιμωρητική ψήφος στρέφεται εναντίον των κυβερνήσεων των οποίων τα έργα βρίσκονται σε αντιδιαστολή από τις προεκλογικές εξαγγελίες. Αυτή η αντιδιαστολή απομακρύνει τον ψηφοφόρο από την πολιτική επιλογή και τον ωθεί στην πολιτική απόρριψη.
Δια αυτόν τον λόγο άλλωστε οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών είναι πολιτικά ευάλωτες, δεδομένου ότι βρίσκονται στην αρχή όχι ως φορείς επιλογής, αλλά ως συνέπεια απόρριψης των προηγούμενων κυβερνήσεων που επιδεικνύουν τις γνωστές αναντιστοιχίες μεταξύ λόγων και έργων.
Η θεραπεία αυτής της νοσηρής κατάστασης του πολιτικού μας συστήματος το οποίο οι ψηφοφόροι απορρίπτουν δια της «τιμωρητικής» ψήφου, εναπόκειται στο ίδιο το πολιτικό προσωπικό, που την οδήγησε σε αυτό το σημείο.
Μόνο εάν το πολιτικό προσωπικό συνειδητοποιήσει ότι ο ψηφοφόρος δεν είναι πλέον υποχείριο του αλλά τιμωρεί δια της ψήφου του, τότε μπορεί να αλλάξει και πολιτική συμπεριφορά, ώστε να αποκατασταθεί η υγιής πολιτική ζωή στην χώρα και να εκλέγονται επιλεκτικά οι καλύτεροι και όχι οι κατ ανάγκην λιγότερο χειρότεροι.
