Για τον περισσότερο κόσμο η επίσημη ημέρα των ατόμων με ειδικές ανάγκες είναι παγκοσμίως μία φορά το χρόνο, στις 3 Δεκεμβρίου. Υπάρχουν όμως οικογένειες που ζουν δίπλα μας και που η ημέρα αυτή είναι μια πραγματικότητα και ένας συνεχής καθημερινός αγώνας ζωής.
Τα άτομα με αναπηρία ζουν και εξαρτώνται άμεσα από τη φροντίδα της οικογένειάς τους και κάποιων κοινωνικών δομών που με πολλή δουλειά και τρέξιμο αγγίζουν οριακά το αυτονόητο: Έναν δημιουργικό, αξιοπρεπή χώρο για τα άτομα αυτά, που θα νιώθουν ότι προσφέρουν, που θα νιώθουν πιο δυνατά…
«Έχουμε πετύχει βασικά πράγματα, αλλά έχουμε ακόμα μέλλον…» μας είπε ο διοικητικός διευθυντής των «Παιδιών της Άνοιξης» με τον οποίο μιλήσαμε για το θέμα αυτό.
Εν έτη 2016, δυστυχώς, στη χώρα μας θεωρούνται «επιτυχία» τα βασικά, ενώ το μέλλον μοιάζει αβέβαιο ως προς την κοινωνική πρόνοια και φροντίδα μιας πολιτείας στους πολίτες της. Ποιο είναι λοιπόν το μέλλον για τα άτομα αυτά; Και ποιος θα απαντήσει στο ερώτημα των γονιών «τί θα γίνει το παιδί μας εάν φύγουμε εμείς από τη ζωή»;
Το Μικτό Κέντρο ΑμΕΑ Ν. Ημαθίας έχει ξεκινήσει -ως ιδέα τουλάχιστον- τις διαδικασίες δημιουργίας μιας νέας δομής, μιας στέγης δηλαδή που θα αγκαλιάσει ως άλλη οικογένεια, τα άτομα που απομένουν μόνα τους στη ζωή. Αυτό που ψάχνει, είναι δύο χώροι – εκτάσεις, στην Αλεξάνδρεια που εδρεύει αλλά και στη Βέροια, απ’ όπου φιλοξενεί πολλά παιδιά, ώστε τα άτομα αυτά να μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς και μάλιστα να νιώθουν χρήσιμα και δημιουργικά.
Ο στόχος είναι αυτός… Οι συζητήσεις έχουν ξεκινήσει και οι ελπίδες δεν τους εγκαταλείπουν. Σίγουρα η γραφειοκρατία είναι ένα μεγάλο εμπόδιο… Εάν όμως υπάρχει πολιτική βούληση, οι δρόμοι ανοίγουν πιο εύκολα! Και αυτοί οι δρόμοι, είναι δρόμοι καρδιάς, δρόμοι αυτονόητοι!
Μήπως είναι καιρός, για καλές υπερβάσεις σ’ αυτή την ταλαίπωρη χώρα;
