Να αυξήσει την παραοικονομία και το λαθρεμπόριο (βάσει στοιχείων το 65% του οίνου διακινείται παράνομα) κατάφερε η επιβολή του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο κρασί, μέσα σε έναν χρόνο. (Εκτός φυσικά από την αναταραχή που προκάλεσε στους μικρούς οινοποιούς, που ακόμη τρέχουν και δεν φτάνουν για να τον πληρώσουν...) Το συγκεκριμένο μέτρο της κυβέρνησης, που θα απέδιδε ένα ποσό μόλις 17 εκατ. ευρώ στην κρατικό προϋπολογισμό -στην προσπάθεια να βγει ο λογαριασμός, ήταν ένα σαφές πισωγύρισμα, αφού το μόνο που κατάφερε είναι η φοροδιαφυγή και το λαθρεμπόριο σε έναν ανταγωνιστικό και σε συνεχή ανάπτυξη κλάδο της οικονομίας. Κάτι αντίστοιχο είναι λογικό ότι θα συμβεί (και ήδη συμβαίνει) και στους άλλους κλάδους της οικονομίας, που καλούνται χρόνο με τον χρόνο να εισφέρουν όλο και περισσότερα από τα συνεχώς μειούμενα έσοδά τους. Με μοναδική λύση τους τη φοροδιαφυγή, το κλείσιμο των καταστημάτων και τον φόβο ανοίγματος νέων. Και φυσικά επιπτώσεις βαρύτατες και στον τομέα των εσόδων του κράτους.
Είναι φανερό ότι κάποιο λάθος (άραγε σκόπιμο;) κάνουμε δανειστές και δανειζόμενοι, με τον κύκλο της κρίσης να πορεύεται αέναος, ευθέως ανάλογη με την ανάγκη νέων μέτρων. Το κρίσιμο ψυχολογικό θρίλερ ανασφάλειας που ζούμε ως Έλληνες, διανθίζεται με την άκρως επιθετική απέναντί μας στάση της Τουρκίας, αφού ως γνωστόν, ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Την ίδια ώρα που η αναμπουμπούλα παίρνει ευρωπαϊκές και διεθνείς διαστάσεις, με τα όσα συμβαίνουν κυρίως στην Ε.Ε.
Πολλές φορές ανησυχήσαμε τα τελευταία χρόνια για το αν βγει ή όχι ο επερχόμενος χειμώνας. Φέτος η ανησυχία είναι ακόμη μεγαλύτερη. Κι ο χειμώνας μάλλον μακρύτερος.
